کتاب بهاء ولد اثر فریتس مایر، ترجمه مریم مشرف، انتشارات هرمس

ترجمه حاضر که از زبان آلمانی به فارسی برگردانده شده است، گزارشی جامع از زندگی بهاء ولد، پدر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، به‌همراه بررسی و نقد نوشته‌های دیگران درباره او و تحلیل اندیشه‌های وی به شمار می‌رود. «سلطان‌العلما، بن حسین بن خطیبی» (درگذشت: ۶۲۸ هجری قمری) از خلفای برجسته شیخ نجم‌الدین کبری بود. او پس از آن‌که در بلخ با آزار و رنج مردم روبه‌رو شد، ناگزیر به مهاجرت گردید. بهاء ولد به‌همراه پسرش، جلال‌الدین مولوی، از مسیر بغداد عازم حج شد. در این سفر، پس از عبور از نیشابور و دیدار با عطار نیشابوری، راهی بغداد گردید و از آن‌جا مناسک حج را به‌جا آورد. سپس به شهر ملاطه رفت و چهار سال در آن‌جا اقامت گزید. پس از آن به لارنده، یکی از مراکز مهم حکومت سلجوقیان در آسیای صغیر، مهاجرت کرد و هفت سال در آن سرزمین ماند. در نهایت، به دعوت سلطان علاءالدین کیقباد رهسپار قونیه، مقر حکومت او، شد و در آن‌جا به نشر فضایل معنوی، آموزش علوم دینی و گسترش معارف پرداخت.