کتاب موسیقی آب گرم اثر چارلز بوکوفسکی، ترجمه بهمن کیارستمی، انتشارات نگر

چارلز بوکوفسکی با سبک خام، صریح و مینیمالیستی خود، مخاطب را به قدم‌زدن در کنار خیابان‌های شهرش در مجموعه «موسیقی آب گرم» دعوت می‌کند. او با زبانی تند و تصویری، صحنه‌هایی کوتاه اما عمیق از فسق، هوس و زشتی‌های زندگی را پیش چشم ما می‌گذارد؛ تکه‌هایی از واقعیت که در عین زیبایی، هراس‌انگیز و تلخ‌اند. داستان‌های «موسیقی آب گرم» در تاریک‌ترین و فرسوده‌ترین نقاط شهر شکل می‌گیرند؛ در اتاق متلی که بوی بیماری و ناامیدی می‌دهد، در آپارتمانی فرسوده که زن و شوهری در آن پیوسته در حال جدال‌اند، یا در باری غم‌بار که گویی توسط اسکلتی بی‌جان اداره می‌شود. این فضاها، آیینه‌ای از زیرپوست زندگی شهری و پنهان‌ترین بخش‌های روان انسان‌اند. بوکوفسکی با صداقتی بی‌پروا درباره‌ی زیرلایه‌های طبقه‌ی کارگر سخن می‌گوید، بی‌آنکه هیچ قضاوتی تحمیل کند. او در روایت‌های خود از روابط انسانی، سکس، تنهایی، نوشتن و رخوتِ روزمره، مرزهای مرسوم ادب و هنر را درهم می‌شکند و معیار تازه‌ای برای صراحت و جسارت در ادبیات معاصر می‌سازد. آثار او در ژرف‌ترین لایه‌های ذهن، جایی میان ابتذال زندگی روزمره و حقیقت بی‌پرده‌ی انسان، زندگی می‌کنند.