کتاب کنش پذیری ریشه‌ای اثر توماس کارل وال، ترجمه لیلا کوچک منش، انتشارات بیدگل

محمود درویش، شاعر بزرگ و فقید فلسطینی، در شعر «بدرود با ادوارد سعید» می‌نویسد: «زیبایی‌شناسی یعنی رسیدن به تناسب». اگر از منظر فلسفی، تناسب را فراتر از یک مفهوم صرفاً زیبایی‌شناسانه بدانیم و آن را بنیان شکل‌گیری کلیت اندیشه فلسفی تلقی کنیم، در این صورت می‌توان به درک و شناخت روابط میان دستگاه‌ها و ایده‌های فلسفی دست یافت. کتاب «کنش‌پذیری ریشه‌ای» نوشته‌ی «تامس کارل وال»، به بررسی مفهوم کنش‌پذیری از زاویه‌ی دید فیلسوفانی چون امانوئل لویناس، موریس بلانشو و جورجو آگامبن می‌پردازد. نویسنده، با وجود تفاوت دیدگاه‌های فلسفی این سه متفکر، نشان می‌دهد که همگی در پیوندی بنیادین با منطق استعلایی امانوئل کانت قرار دارند. بلانشو کنش‌پذیری را در نسبت با تصویر می‌بیند، لویناس آن را نسبت به دیگری تعریف می‌کند، و آگامبن در ادامه‌ی این مسیر، کنش‌پذیری را در نسبت با «در-زبان-بودن» شرح می‌دهد. این اثر به یکی از پرسش‌های اساسی فلسفه نیز می‌پردازد: چه چیزی دازاین را آشکار می‌سازد؟ نویسنده، با تکیه بر اندیشه‌ی بلانشو، لویناس و آگامبن، این پرسش را در قالب مسئله‌ای بنیادین مطرح می‌کند: وقتی هیچ چیزی وجود ندارد، چه رخ می‌دهد؟ کتاب «کنش‌پذیری ریشه‌ای» به‌طور مداوم با چنین پرسش‌هایی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند و در بسیاری از موارد، پاسخ روشنی ارائه نمی‌دهد. با این حال، جست‌وجوی پیوسته‌ی آن در رمز‌و‌راز اثر هنری، اخلاق تصویری لویناس، زبان تصویری بلانشو و اجتماع تصویری آگامبن، اثری مهم و خواندنی پدید آورده است. با وجود این، نمی‌توان از پیچیدگی‌ها و دشواری‌های اندیشه‌ی این سه فیلسوف چشم پوشید؛ پیچیدگی‌هایی که گاه آزاردهنده، اما درعین‌حال، ذات طبیعی مواجهه با فلسفه‌ی ژرف و تأمل‌برانگیز آنان است.