کتاب بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج اثر مهدی اخوان ثالث، انتشارات زمستان

کتاب «بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج» نوشته‌ی مهدی اخوان ثالث، متخلص به «م. امید»، مجموعه‌ای از چند مقاله درباره‌ی نیما یوشیج است. این اثر در حقیقت ادای دینی از شاگردی وفادار به استاد خویش و کوششی برای معرفی آرا، نوآوری‌ها و نگرش‌های نیما در شعر معاصر ایرانی به شمار می‌آید. در میان شاعران پیرو مکتب نیما، «م. امید» از متعهدترین چهره‌ها بود؛ چراکه بیش از هر شاعر دیگری به ذهنیات و شیوه‌ی بیانی نیما وفادار ماند. سهم او و احمد شاملو در شناساندن شعر نیما به محافل ادبی، نقشی اساسی در پذیرش این سبک نو و شکوفایی بعدی آن داشت. اخوان، همچون نیما، باور داشت که صرف بدیع بودن زبان، به شعر رنگ تازگی نمی‌بخشد؛ بلکه این اندیشه و نگاه شاعر است که باید نو و خلاق باشد. همین رویکرد سبب شد نثر کتاب «بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج» نیز طنین دلنشین و فضای گرم و شاعرانه‌ی خاص نوشته‌های مهدی اخوان ثالث را داشته باشد. در سرتاسر کتاب، ردّ ذوق و نگاه شاعرانه‌ی مؤلف به‌خوبی دیده می‌شود. ساختار کتاب به‌گونه‌ای طراحی شده است که «م. امید» در هر بخش به یکی از تصرفات زبانی و شاعرانه‌ی نیما اشاره می‌کند. سپس در قالب گفت‌وگویی با شخصیتی فرضی ـ که به نظر می‌رسد بازتاب دیدگاه‌های منتقدان و مخالفان نیما باشد ـ به بررسی و دفاع از آن تصرف‌ها می‌پردازد. او با آوردن نمونه‌هایی از شعر و ادب کلاسیک فارسی، دیدگاه نیما را تبیین و توجیه می‌کند. در مجموع، «بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج» اثری ارزشمند از «م. امید» است که همانند دیگر نوشته‌های او، خوانندگان را عمیق‌تر با ماهیت شعر نوِ نیمایی و نوآوری‌های ادبی نیما یوشیج آشنا می‌سازد.