کتاب وداع با اسلحه اثر ارنست همینگوی، ترجمه نازی عظیما، انتشارات افق

ارنست همینگوی در سال ۱۹۱۸ به جنگی قدم گذاشت که هدف آن پایان دادن به همه‌ی جنگ‌ها بود. او به‌صورت داوطلبانه به نیروهای آمبولانس در ایتالیا پیوست، در جریان خدمت مجروح شد و دو بار نشان افتخار دریافت کرد. تجربه‌ی پررنج و پرمعنای او از میدان نبرد، الهام‌بخش نگارش رمان مشهور «وداع با اسلحه» شد. در این رمان، توصیف‌های همینگوی از واقعیت تلخ جنگ — از ترس و همدلی گرفته تا رشادت و ایمان مردان و زنان استوار در ایتالیا — فراموش‌نشدنی است. بااین‌حال، «وداع با اسلحه» تنها یک رمان جنگی نیست؛ نویسنده در پسِ صحنه‌های خون و باروت، داستانی عمیق و پرشور از عشق را روایت می‌کند. عشقی میان یک مهاجر آمریکایی به نام هنری و دختری به نام کاترین بارکلی که در دل ویرانی‌های جنگ جهانی اول شکوفا می‌شود. در پس این رابطه‌ی عاشقانه، لایه‌های دیگری از واقعیت اجتماعی و انسانی جنگ آشکار است؛ از سربازان مأیوس و بی‌اعتماد گرفته تا مردمی آواره و بی‌گناه که قربانی نبردی بی‌پایان‌اند. انتشار رمان «وداع با اسلحه» نه‌تنها جایگاه ارنست همینگوی را به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین نویسندگان مدرن آمریکایی در ادبیات جهان تثبیت کرد، بلکه او را به چهره‌ای اثرگذار در روایت ادبیِ تجربه‌ی جنگ بدل ساخت. این اثر، نخستین کتاب پرفروش همینگوی محسوب می‌شود. مایکل ریلوندز، زندگی‌نامه‌نویس سرشناس، درباره‌ی آن گفته است: «وداع با اسلحه، برترین رمان آمریکایی زاده از دل فاجعه‌ی جنگ جهانی اول است.»