کتاب فرزندانشان پس از آن‌ها اثر نیکولا ماتیو، ترجمه بهنود فرازمند، انتشارات قطره

دیوار برلین فرو ریخته است، شوروی دیگر وجود ندارد و جهان در واپسین دهه‌ی قرنی قرار دارد که با پایان هزاره‌ی دوم به سرانجام می‌رسد. فرانسه نیز روزهای پایانی حضور آخرین رئیس‌جمهور کاریزماتیک خود را می‌گذراند و جوانی در دهه‌ی نود، یکی از آخرین شکل‌های تجربه‌ی جوانی است که هنوز پیوندی با گذشته دارد. رمان «فرزندانشان پس از آن‌ها» روایت ماجراجویی نسل جوانی است که خود نمی‌دانند در کدام لحظه‌ی رو به زوال تاریخ ایستاده‌اند. جوانانی که می‌توانستند به ساحل بروند، دریا را تجربه کنند و شور و عشق را بی‌آن‌که منتظر پیامی در دایرکت اینستاگرام، توییتر یا فیسبوک باشند، لمس کنند. این کتاب یادآور تجربه‌ی نابِ اولین دیدارها، نخستین عاشقیت‌ها و لحظه‌های بودن و نبودن است. «فرزندانشان پس از آن‌ها» از آن دست داستان‌هایی است که نشان می‌دهد چرا ادبیات و سینمای فرانسه همواره مملو از جوانانی پرشور، عاشق، عصیانگر و حتی انقلابی است. دو پسر داستان سفری جست‌وجوگرانه و ادیسه‌وار را آغاز می‌کنند؛ سفری که در آن، جهان برایشان سرشار از کشف‌های تازه، تجربه‌های ناآشنا و مواجهه با خود است. این مسیر پرکشش و نه‌چندان آسان، تصویری از جوان فرانسوی دهه‌ی نود را ترسیم می‌کند؛ نسلی که در تب‌وتاب و شور غیرقابل توصیف جام جهانی باشکوه ۱۹۹۸ فرانسه به اوج رسید. نیکولا ماتیو، نویسنده‌ی این کتاب، با نثری زنده و سرشار از زندگی، جهانی می‌آفریند که یادآور خاطراتی است فراموش‌ناشدنی؛ خاطراتی که حتی اگر هرگز رخ نداده باشند، تأثیر ژرف خود را بر ذهن و احساس خواننده می‌گذارند. زیرا واقعیت، در نهایت چیزی نیست جز حضور پیوسته‌ی خیال و رؤیا در لحظه‌لحظه‌ی زیستن انسان.