کتاب یادم تو را فراموش اثر ژان پیر دانژان، ترجمه مریم سونی، انتشارات شمعدونی

فراموشی بخشی طبیعی از عملکرد حافظه انسان است و می‌توان گفت همین ویژگی، حافظه را ارزشمندتر می‌کند. حافظه انسان از چرخه‌ای پویا میان یادگیری و فراموشی تشکیل شده است؛ درست همان‌گونه که بدون تجربه سرما، درکی از گرما نخواهیم داشت، بدون فراموشی نیز مفهوم واقعی حافظه را درنمی‌یابیم. درواقع، فراموشی همچون تنظیم‌کننده‌ای طبیعی برای حافظه عمل می‌کند و مانع از انباشته‌شدن بیهوده اطلاعات در ذهن می‌شود. فراموشی، بسته به شرایط، پاسخی سازگارانه به سازوکارهای مختلف ذهن است که در موقعیت‌های گوناگون بروز می‌کند. کتاب «یادم تو را فراموش» مجموعه‌ای از راهکارهای عملی برای مدیریت فراموشکاری‌های روزمره ارائه می‌دهد. آیا تا به حال هنگام استفاده از دستگاه عابر بانک، رمزی را که همیشه وارد می‌کردید از یاد برده‌اید؟ یا پیش آمده چهره فردی را به وضوح به خاطر داشته باشید اما نامش از یادتان رفته باشد؟ شاید رستوران خوبی رفته‌اید و حتی مکان تقریبی آن را به خاطر دارید، اما نشانی دقیقش را نمی‌توانید به یاد آورید. در چنین لحظاتی، بلافاصله از خود می‌پرسید: نکند دچار آلزایمر شده‌ام؟ اگر در میانسالی یا سالخوردگی باشید، شاید سریع آن را نتیجه پیری بدانید، با این حال ممکن است خاطره‌ای لذت‌بخش از سی سال پیش را با جزئیات کامل به یاد آورید. آیا این به معنای حواس‌پرتی است؟ تفاوت حواس‌پرتی با فراموشی چیست؟ آیا فراموشکاری یا حواس‌پرتی نوعی نقص است که باید آن را برطرف کرد؟ آیا این فراموشی‌ها نشانه تضعیف حافظه یا حتی نوعی بیماری مغزی محسوب می‌شوند؟ نقش خستگی، فشارهای ذهنی، مشغله زیاد و احساسات در بروز فراموشی‌های جزئی روزمره چیست؟ آیا فراموش کردن تاریخ تولد نزدیکان یا رمز کارت بانکی می‌تواند همان معنا را داشته باشد؟ شاید باورش سخت باشد، اما برخی از انواع فراموشکاری برای ذهن و سلامت انسان مفیدند. آیا می‌دانید کدام نوع فراموشی برای ما سودمند است و در چه شرایطی، نشانه وجود بیماری تلقی می‌شود؟ چگونه می‌توان از بروز فراموشی مضر پیشگیری کرد و برای حفظ سلامت ذهنی، سازگاری بهتری با آن داشت؟ آیا تقویت حافظه و جلوگیری از افت عملکرد آن در دوران پیری ممکن است؟ همه این پرسش‌ها و ده‌ها نکته کاربردی درباره حافظه، فراموشی و تقویت ذهن در کتاب «یادم تو را فراموش» مطرح و بررسی شده‌اند.