کتاب فرانکلین رئیس‌بازی درمی‌آورد اثر پولت بورژوا، ترجمه گلرنگ درویشیان کرمانشاهی، انتشارات فنی ایران - نردبان

فرانکلین و خرس، دوستان صمیمی و جدانشدنی‌اند. با این حال، هر بار که قصد بازی کردن دارند، فرانکلین خود را رئیس گروه می‌داند و به خرس دستور می‌دهد چه کاری انجام دهد و چه کاری ندهد. او همیشه دوست دارد قوانین بازی را خودش تعیین کند و مشخص کند که دیگران چه بازی‌ای انجام دهند و چگونه بازی کنند. این رفتار فرانکلین باعث ناراحتی هم‌بازی‌ها و دوستانش می‌شود. در این میان، خرس که از دستور دادن‌های پیاپی فرانکلین خسته شده است، عصبانی می‌شود و به او می‌گوید دیگر از دستوراتش پیروی نخواهد کرد و نمی‌خواهد با او بازی کند. بقیه‌ی دوستان فرانکلین نیز از این رفتار ناراحت می‌شوند و همراه با خرس اعلام می‌کنند که دیگر تمایلی به بازی با فرانکلین ندارند. فرانکلین از این برخورد ناراحت و عصبانی شده، به خانه برمی‌گردد. او تمام روز را در اتاقش می‌گذراند، با اسباب‌بازی‌هایش بازی می‌کند، کتاب می‌خواند و در کارهای خانه به پدرش کمک می‌کند. با این حال، دلش برای دوستانش به‌شدت تنگ می‌شود و احساس تنهایی می‌کند. در نهایت، با پدرش مشورت می‌کند و تصمیم می‌گیرد از خرس عذرخواهی کند. وقتی برای دلجویی نزد خرس می‌رود، متوجه می‌شود که خرس نیز قصد داشته از او عذرخواهی کند. هر دو از رفتار گذشته‌ی خود پشیمان می‌شوند و با هم آشتی می‌کنند. از آن پس، فرانکلین تصمیم می‌گیرد دیگر رئیس‌بازی درنیاورد و به دوستانش دستور ندهد. کتاب «فرانکلین رئیس می‌شود» به موضوعی می‌پردازد که بسیاری از کودکان با آن روبه‌رو هستند؛ میل به کنترل دیگران و رئیس‌بازی در جمع دوستان. در این داستان، فرانکلین یاد می‌گیرد که تصمیم‌گیری یک‌جانبه و تحمیل نظر خود به دیگران باعث دلخوری و دوری دوستان می‌شود. او درمی‌یابد که لازم است گاهی از لجاجت و خودرأیی دست بردارد و به خواسته‌ها و نظرات دوستانش احترام بگذارد. در پایان، فرانکلین متوجه می‌شود که هر یک از دوستانش نیز سلیقه‌ها و ترجیحات خود را دارند و نمی‌توان آن‌ها را وادار کرد همانی باشند که او می‌خواهد. او می‌آموزد دوستی زمانی شیرین است که همه‌ی بچه‌ها بتوانند با احترام به نظر یکدیگر، بازی‌ای را انتخاب کنند که برای همگی دوست‌داشتنی و لذت‌بخش باشد.