کتاب داستایفسکی در سیبری از هگل‌می خواند و میگرید اثر لزلواف فولدنی، ترجمه یاسمن ثانوی، انتشارات نیماژ

جهان ما، جهانی آکنده از حیرت، گسست، افتراق و پیچیدگی بی‌پایان است؛ جهانی که پیوسته از دایره‌ی فهم ما می‌گریزد و هر بار که گمان می‌بریم اندکی به شناخت آن نزدیک شده‌ایم، چهره‌ی تازه‌ای از نادانی ابدی‌ خود را آشکار می‌کند. شاید بتوان گفت تنها ویژگی طبیعی این جهان، همین ناپایداری و گریز مداومش از دام شناخت انسانی است. اما چرا چنین است؟ بکت می‌گوید: «اگر تنها تاریکی بود، همه‌چیز مشخص بود.» درست در همین هم‌زیستی و تلاقی نور و تاریکی است که راز پنهان جهان شکل می‌گیرد؛ در حضور هم‌زمان ظلمت و روشنایی، جهان چنان اسرارآمیز، ناشناخته و دور از دسترس می‌نماید. کتاب «داستایفسکی در سیبری از هگل می‌خواند و می‌گرید» در سیزده جستار به بررسی چرایی و چگونگی شکاف‌ها و خلأهای عظیم فکری و شناختی انسان از خویشتن و جهان می‌پردازد. «لزلو اف. فولدنی» در این مجموعه، اسطوره، الهیات، تاریخ، فلسفه، ادبیات و هنر را پیش‌ رو می‌گذارد و با تکیه بر تجربه‌های زیستی و اندیشگانی بشر، رویارویی‌های چندگانه‌ی انسان با خود و با جهان را تحلیل می‌کند. این اثر، چشم به دریچه‌هایی دارد که باید گشوده شوند و گشوده بمانند، تا جست‌وجوی بی‌وقفه‌ی ما در پی حقیقت استمرار یابد و از حرکت بازنایستد. هرچند پاسخ‌های ما درباره‌ی خدا، شناخت خویشتن، جهان یا حتی معشوق، ممکن است تنها «نمی‌دانم» باشد، اما پرسش‌ها همچنان در برابر ما حضور خواهند داشت. کتاب «داستایفسکی در سیبری از هگل می‌خواند و می‌گرید»، گفت‌وگو و وسوسه‌ی تکرارناشدنیِ کوشش برای فهم و پذیرش را بازمی‌نماید؛ تلاشی که در آن، پرسیدن و اندیشیدن خود به معنای زیستن است.