کتاب کافکا: به سوی ادبیات اقلیت اثر ژیل دلوز و فلیکس گتاری، ترجمه شاپور بهیان، انتشارات ماهی

کتاب «کافکا؛ به‌سوی ادبیات اقلیت» اثری از ژیل دلوز و فلیکس گتاری است که نخستین‌بار در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶ میلادی) منتشر شد. دلوز و گتاری در این اثر ماندگار و اندیشه‌برانگیز، خوانش‌های مرسوم از آثار فرانتس کافکا را به چالش می‌کشند و دیدگاهی تازه نسبت به ادبیات او ارائه می‌دهند. آن دو به جای اتکا بر دسته‌بندی‌های سنتی و ژانرهای متعارف ادبی، مفهوم نوینی با عنوان «ادبیات اقلیت» را مطرح می‌کنند؛ ادبیاتی که در آن، زبان نه ابزاری ایستا بلکه نیرویی زنده است که از درون دگرگون می‌شود و ساختار خود را واژگون می‌سازد. دلوز و گتاری توضیح می‌دهند که کافکا، به‌عنوان نویسنده‌ای یهودی در شهر پراگ، با نوشتن به زبان آلمانی، این زبان را به «مسیر گریز» تازه‌ای کشاند و خود در درون آن به بیگانه‌ای بدل شد. از همین منظر، آثار کافکا نمونه‌ای برجسته از زبان نقادانه و خلاق به شمار می‌آیند؛ زبانی که در دل ساختارهای فرهنگی و زبانی غالب، کارکرد ویژه‌ی خود را حفظ می‌کند و بدون تأثیرپذیری از قدرت‌های مسلط، راهی مستقل و رهایی‌بخش می‌گشاید.