کتاب فلسفه علوم اعصاب، ذهن و آگاهی اثر کیوان الستی، انتشارات هرمس

ما تجربیاتی درونی از جنس آگاهی داریم که ناگزیر باید آنها را از دایرهٔ شواهد علمی کنار بگذاریم؛ هرچند نادیده گرفتن چنین تجربیاتی چندان آسان نیست. از سوی دیگر، اگر این تجربه‌های درونی را در شمار شواهد علمی بپذیریم، خود را در موقعیتی قرار می‌دهیم که خطر افتادن در دام شبه‌علم یا متهم شدن به آن، ما را تهدید می‌کند. در چنین وضعیتی، به‌نظر می‌رسد برای حفظ حداقلِ تعاریف و قراردادهایی ـ هرچند شکننده ـ که در طول تاریخ فلسفهٔ علم به آن دست یافته‌ایم، باید گام‌به‌گام و از هر شاخهٔ علمی به شاخه‌ای دیگر، مفاهیم مربوط به آگاهی، ذهن و تجربه را بازتعریف و شفاف کنیم. هدف از نگارش این کتاب، ارائهٔ معرفی مقدماتی از تفاوت‌های اساسی میان فلسفهٔ علومی است که به بررسی و تحلیل پدیده‌های ذهنی و آگاهی می‌پردازند، در مقایسه با فلسفهٔ سایر علوم که تاکنون بیشتر با آنها آشنا بوده‌ایم. کتاب در چهار فصل تنظیم شده است: ۱. کلیاتی دربارهٔ ذهن ۲. حذف‌گرایی و نقد آن ۳. پیوندگرایی و ارتباط آن با تبیین‌های علمی ۴. آگاهی و جایگاه شواهد علمی در علوم اعصاب این ساختار به خواننده کمک می‌کند تا به‌تدریج با مباحث بنیادین فلسفهٔ ذهن و رابطهٔ آن با علوم اعصاب آشنا شود و تفاوت رویکردهای فلسفی به مسئلهٔ آگاهی را بهتر درک کند.