کتاب سیمیا اثر سعید تشکری، انتشارات نیستان

من سمیره‌ام، کنیزکی حبشی. مادرم از خاندان عثمانی و پدرم از تبار عرب است. در دل جنگلی چشم به جهان گشودم، آنگاه که پدر و مادرم را به جرم هم‌خوابگی از خانه راندند. مادرم دختر اشراف‌زاده‌ای نجیب بود و پدرم غلامی حلقه‌به‌گوش در همان خانه. زاده‌ی یک هوسم، شوقی که نامش را عشق گذاشتند. مادرم پس از تولد من، برای همیشه پلک بر جهان فروبست و پدرم از اندوه مرگ او، به دشت‌ها و بیابان‌ها پناه برد. من در میان گرگ‌ها پرورش یافتم؛ سرگرمی روزهایم بازی با توله‌گرگ‌ها بود و همچون آنان زوزه می‌کشیدم. نمی‌دانم چه شد، اما روزی چشم گشودم و خود را در قصر والی مصر یافتم. به‌قدری بکر و وحشی بودم که دل اشناس را ربودم، و اکنون تنها دلبر او هستم.