کتاب شهر و سینما در ایران اثر بهارک محمودی، انتشارات علمی و فرهنگی

شهری که در سینما بازنمایی می‌شود، چه شهری است؟ ابعاد رابطه‌ی میان شهر و سینما کدام‌اند؟ سینما ضمن آن‌که میان خاطره و امر بازنموده پیوندی ایجاد می‌کند، آن را به شیوه‌ای دیگر بسط می‌دهد؛ گویی شهر بار دیگر خلق می‌شود. در سینما، شهر از نو ساخته می‌شود و بخش‌هایی از خاطره‌ی ما نیز دگرگون یا حتی محو می‌گردد؛ شهری که سینما را ممکن می‌سازد و سینمایی که به گسترش و توسعه‌ی شهر یاری می‌رساند. سینما نخست محله‌ها و نقاطی از شهر را کشف می‌کند و سپس آن مکان‌ها در واقعیت به فضاهایی برای زیستن، تجربه و بازگشت بدل می‌شوند. از سوی دیگر، سینما برای نمایش هویت شهری نیز به مکان‌هایی خاص رجوع می‌کند و از خلال آن‌ها چهره‌ی شهر را آشکار می‌سازد. پرسش مهم این است که تحقیق درباره‌ی نشانه‌های شهری در سینما چگونه ممکن می‌شود؟ آیا این تحقیق باید به نمادهایی چون برج آزادی یا پل طبیعت بپردازد، یا به تصاویری عمیق و چندوجهی از بخش‌هایی از شهر که خاطره می‌آفرینند؟ همچنین باید پرسید آیا پژوهش در این زمینه مستلزم نوعی نگاه نخبه‌گرایانه به بازنمایی شهر است یا باید بر تجربه‌ی زندگی روزمره استوار باشد؟ آیا سینماگران در پی انتقال پیامی آگاهانه و روشنگرانه درباره‌ی شهر هستند، یا این خودِ شهر است که به شکلی غیرمستقیم از خلال فیلم آشکار شده و ابعاد معمولی زندگی را بازمی‌تاباند؟ مقالات این کتاب در پاسخ به چنین پرسش‌ها و مسائل مهمی تنظیم شده‌اند؛ نویسندگان کوشیده‌اند برای هر یک از آن‌ها پاسخ‌هایی منسجم و تأمل‌برانگیز ارائه دهند.