کتاب یادداشت‌های روزانه اثر داوید روبینویچ، ترجمه محمود حسینی زاد، انتشارات نشر ثالث

داوید روبینویچ در سال ۱۹۲۷ متولد شد. او همراه با والدین، خواهر و برادران خود در روستایی کشاورزی در لهستان زندگی می‌کرد؛ روستایی که پدرش در آن صاحب یک مغازه کوچک لبنیات بود. با آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال لهستان توسط نیروهای آلمان نازی در سال ۱۹۳۹، زندگی مردم و به‌ویژه یهودیان دستخوش تغییرات گسترده‌ای شد. قوانین محدودکننده علیه یهودیان روزبه‌روز سخت‌تر می‌شد و آن‌ها به اجبار تنها اجازه یافتند در مناطق بسته و از پیش تعیین‌شده ساکن شوند. در مارس ۱۹۴۰، هنگامی که داوید تنها ۱۳ سال داشت، شروع به نوشتن یادداشت‌های شخصی خود در قالب دفترچه خاطرات کرد. در ابتدا نوشته‌های او کوتاه و پراکنده بود، اما به مرور زمان متن‌ها طولانی‌تر و هم‌زمان غمناک‌تر شد. سرانجام در ژوئن ۱۹۴۲، دفتر خاطرات او ناگهان در میانه یک جمله متوقف می‌شود؛ همان زمانی که داوید به همراه بسیاری از یهودیان دیگر به دست نازی‌ها کشته شد. سال‌ها بعد دفترچه خاطرات او در خانه باقی‌مانده از خانواده‌اش پیدا شد و یک ناشر هلندی آن را منتشر کرد. این اثر در واقع نوعی زندگی‌نامه خودنوشت است که داوید روبینویچ در آن با زبانی ساده، کودکانه و در عین حال تأثیرگذار، فجایع جنگ جهانی دوم و سختی‌های دوران سلطه فاشیسم نازی را روایت می‌کند. این یادداشت‌های روزانه نه‌تنها ارزش تاریخی دارند، بلکه به‌عنوان گواهی صادقانه و بی‌پیرایه از تجربه‌ی یک نوجوان یهودی در دل جنگ و سرکوب، اهمیت ویژه‌ای یافته‌اند.