کتاب فهم فهم اثر علی رضا آزاد، انتشارات تگ

هانس-گئورگ گادامر (۱۹۰۰–۲۰۰۲)، فیلسوف برجستۀ آلمانی‌زبان و از شاگردان مارتین هایدگر (۱۸۸۹–۱۹۷۶)، فیلسوف بزرگ و نویسندۀ اثر ماندگار «هستی و زمان»، به‌عنوان آغازگر «هرمنوتیک فلسفی» شناخته می‌شود. هرمنوتیک فلسفی شاخه‌ای مهم از دانش «هرمنوتیک» یا «علم تأویل» است؛ دانشی که موضوع آن تفسیر و تأویل متن، چه مکتوب و چه غیرمکتوب، به‌شمار می‌آید و پیشینه‌ای چند هزار ساله دارد. بااین‌حال، هرمنوتیک فلسفی در نیمۀ قرن بیستم شکل گرفت و به‌طور ویژ‌ه به بررسی دقیق و بنیادین «ماهیت فهم» پرداخته است. برخلاف بنیان‌گذاران علم هرمنوتیک که هدفشان کشف اصول فهم درست متن و تدوین روش‌شناسی ویژه برای آن بود، گادامر با نگاهی انتقادی به پیشینیان خود، از جمله فریدریش شلایرماخر (۱۷۶۸–۱۸۳۴) و ویلهلم دیلتای (۱۸۳۳–۱۹۱۱)، و با تأثیر از اندیشه‌های متأخر استادش هایدگر، در پی تحلیل و توصیف چیستی خودِ «فهم» برآمد. او در اثر بنیادین و تأثیرگذار خود «حقیقت و روش»، که نخستین ویراست آن در سال ۱۹۶۰ منتشر شد، تمام توان فکری خویش را صرف این هدف کرد. بدین‌سان گادامر با ارائۀ دیدگاهی نو دربارۀ فهم و تأویل، تحولی عمیق در عرصۀ فلسفه، هنر و نقد ادبی پدید آورد و مسیر مطالعات هرمنوتیکی را برای همیشه دگرگون ساخت.