کتاب محمدرضا شجریان اثر شهریار الوندی، انتشارات فیل

محمدرضای کوچک عاشق صدا بود؛ صدای پرندگان در سپیده‌دم، صدای باران آرام روی بام، نغمه‌ی لطیف برگ‌هایی که در میان شاخه‌های درختان می‌رقصیدند و آن آوای انسانی که از حنجره‌ی آدم‌ها بیرون می‌آمد و در فضا می‌پیچید. هر بار که صدایی دل‌انگیز به گوشش می‌رسید، قلبش پرشورتر می‌تپید و عشق او به موسیقی بیشتر می‌شد. با وجود آن‌که می‌دانست پدرش از این علاقه خشنود نخواهد شد، پنهانی چند نکته‌ی موسیقی را آموخت و آرام‌آرام دریافت که گمشده‌ی بزرگ زندگی‌اش، همان آواز است؛ آوازی که معنای زندگی را برایش روشن می‌کرد.