کتاب چیدن نور ستاره‌ها اثر ناتالی لید، ترجمه نیلوفر امن زاده، انتشارات پرتقال

وقتی ماما و پاپا جوان بودند و تازه دل‌باخته‌ی هم شده بودند، این خانه را در نورث‌وودز کول‌تاپ ساختند؛ خانه‌ای کوچک و دنج، همان پناه آرامی که آرزش را داشتند تا از چشم دنیا پنهان بماند. آن روزها حتی وقتی آسمان سیاه می‌شد و غبار، دره‌ی بادخیز و همه‌ی شهرهای پایین و بالای کوه را می‌پوشاند، باز هم می‌شد ستاره‌ها را دید. اما امروز از آن آسمان روشن فقط غبار مانده است. درختان بلند، زیر پوششی از حباب‌های خاک و دود پنهان شده‌اند و تنها نوری که باقی مانده، از آتشی می‌تابد که درون اجاق بی‌وقفه ترق‌وتروق می‌کند. با این‌همه، من باور دارم هنوز نوری دیگر وجود دارد؛ نوری که از عشقی می‌تابد که میان ما جریان دارد. می‌دانم همین‌که دوباره پیش خانواده‌ام بازگردم، گرمای آن عشق را در دل احساس خواهم کرد و...