کتاب رساله‌ای کوچک درباب فضیلت‌های بزرگ اثر آندره کنت اسپونویل، ترجمه مرتضی کلانتریان، انتشارات آگه

کتاب «رساله‌ای کوچک در باب فضیلت‌های بزرگ» اثری پژوهشی از فیلسوف فرانسوی «آندره کنت اسپونویل» است که نخستین‌بار در سال ۱۳۷۴ میلادی (۱۹۹۵) منتشر شد. اسپونویل در این جستار فلسفی برای هر یک از فضیلت‌هایی که از نظر او اهمیت دارند، مقاله‌ای مستقل نگاشته است؛ گفتارهایی که هدف آن‌ها پرورش و تقویت شأن و عزت اخلاقی انسان است. در این اثر، نویسنده به معرفی هجده فضیلت رفتاری می‌پردازد. او تلاش دارد از هرگونه داوری اخلاقی فاصله بگیرد و نشان دهد که آنچه «فضیلت رفتاری» نامیده می‌شود، تنها با قدرت «عمل کردن» معنا پیدا می‌کند. اسپونویل به‌صراحت هشدار می‌دهد که فضیلت نه از راه مطالعهٔ کتاب‌ها و نه با درس‌گفتارهای اخلاقی به کسی آموخته می‌شود؛ بلکه تنها از طریق آنچه خود «تجربهٔ بی‌واسطهٔ فردی و جمعی» می‌خواند، قابل دستیابی است. او در بخشی از کتاب تأکید می‌کند که فضیلت نیرویی زنده و پویاست؛ نیرویی که عمل می‌کند یا توانایی عمل کردن دارد. از دید او، فضیلت قدرتی درونی است که ارزش و تعالی خویش را از درون خود می‌سازد. «رساله‌ای کوچک در باب فضیلت‌های بزرگ» به بررسی و تشریح هجده معیار نیکی و کمال انسانی می‌پردازد. این فضیلت‌ها عبارت‌اند از: ادب، وفاداری، دوراندیشی، میانه‌روی، شجاعت، عدالت، بخشندگی، دلسوزی، بخشایش، سپاس‌گزاری، افتادگی، سادگی، بردباری، پاکدامنی، نرم‌دلی، حسن‌نیت، شوخ‌طبعی و عشق. این کتاب ارزشمند با ترجمهٔ روان مرتضی کلانتریان و به‌کوشش نشر آگه در دسترس مخاطبان فارسی‌زبان قرار گرفته است و از جمله منابع مهم در حوزهٔ فلسفه اخلاق و فضیلت‌گرایی به شمار می‌آید.