کتاب اولین تپش‌های عاشقانه قلبم اثر فروغ فرخ زاد، انتشارات مروارید

فروغ فرخزاد، شاعر آزاداندیش و جسور معاصر، یکی از درخشان‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است که در عمر کوتاه اما پربار خود، مجموعه‌ای از شعرهای بی‌نظیر را به یادگار گذاشت و تأثیری عمیق و ماندگار بر هنرمندان هم‌عصر و پس از خود نهاد. زبان و بیان او، همانند روح سرکش و یاغی‌اش، متفاوت و شورانگیز بود؛ کلماتی که از عمق جانش می‌جوشید و همچون آتشی سوزان، از قلمش بر کاغذ جاری می‌شد. از ارزشمندترین گنجینه‌های به‌جا‌مانده از اندیشه و احساسات فروغ فرخزاد، کتابی است با عنوان «اولین تپش‌های عاشقانه‌ی قلبم». همان‌گونه که از نام آن برمی‌آید، این اثر روایتگر نخستین تجربه‌ی عشق فروغ است؛ عشقی پاک، ناب و سرشار از شور جوانی که روح آزادی‌طلب او را درگیر خود کرد. معشوق فروغ، «پرویز شاپور» بود؛ آشنای خانوادگی و طنزپرداز شناخته‌شده‌ای که نسبت فامیلی نزدیکی با مادر فروغ داشت و بعدها در ادبیات ایران جایگاهی ویژه یافت. در آن زمان، فروغ هنوز دختری جوان، پرشور و آکنده از احساس بود. مهر پرویز در دل او نشست و شیدایی‌اش چنان شدت گرفت که برای ابراز این دلدادگی، قلم برداشت و نامه‌هایی آکنده از عشق، شور، تب‌وتاب و صداقت نوشت. این نامه‌ها که در کتاب «اولین تپش‌های عاشقانه‌ی قلبم» گرد آمده‌اند، بازتابی از سیر تحولات در احساسات و روحیات فروغ فرخزاد‌اند؛ از آغاز شوق‌آور دلدادگی تا دگرگونی‌های درونی و رنج جدایی. مجموعه‌ی یادشده در سه بخش تنظیم شده است: نامه‌های دوران آشنایی و پیوند، دوران زندگی مشترک و در نهایت، نوشته‌های پس از جدایی. گردآوری و تدوین این اثر ارزشمند بر عهده‌ی «کامیار شاپور»، فرزند فروغ و پرویز، با همکاری «عمران صلاحی» بوده است. این کتاب نه‌تنها سندی از عشق و زندگی فروغ فرخزاد است، بلکه آیینه‌ای روشن از روح لطیف و پرشور این شاعر بی‌بدیل به‌شمار می‌آید.