کتاب آخرین سخنرانی اثر رندی پاش، ترجمه مرجان متقی، انتشارات مروارید

کتاب «آخرین سخنرانی» اثر رَندی پاش، استاد علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون، با ترجمه نفیسه معتکف منتشر شده است. این کتاب در واقع وصیتی است که رندی پاش برای فرزندانش نوشته؛ همان‌طور که خودش می‌گوید: «من خودم را روی کاغذ نوشتم و آن را درون بطری گذاشتم، به امید آن‌که روزی فرزندانم این بطری را از آب بگیرند و نوشته‌ام را بخوانند.» وقتی از رندی پاش (Randy Pausch)، استاد دانشگاه کارنگی ملون، خواسته شد آخرین سخنرانی خود را در دانشگاه ایراد کند، او هنوز نمی‌دانست که به‌دلیل ابتلا به سرطان پیشرفته، این سخنرانی واقعاً آخرینِ عمرش خواهد بود. با این حال، سخنرانی او درباره بیماری یا مرگ نبود؛ بلکه درباره «تحقق رویاهای کودکی»، «غلبه بر موانع»، «یاری رساندن به دیگران در مسیر رسیدن به آرزوهایشان»، «مثبت‌اندیشی»، «شکرگزاری»، «شادمانی»، «صداقت»، «شرافت» و «لذت بردن از هر لحظه زندگی» بود. رندی پاش در این سخنرانی، درس‌هایی ارزشمند از زندگی خود ارائه کرد؛ درس‌هایی که به یادگار برای فرزندانش و نیز جامعه باقی ماند. کتاب «آخرین سخنرانی» (The Last Lecture) مدت‌ها در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های آمریکا جای داشت و توانست توجه بسیاری از خوانندگان را جلب کند. پاش انسان‌هایی را که مردمی، صمیمی و اصیل هستند، بر کسانی که دنباله‌رو مد و ظاهرگرایی‌اند ترجیح می‌داد. به باور او، افراد اهل تقلید تأثیری کوتاه‌مدت دارند، اما انسان‌های صادق و جدی اثراتی ماندگار بر جای می‌گذارند. او معتقد بود مردم امروزی بیشتر به ظواهر اهمیت می‌دهند، در حالی که جدیت و استواریِ برخاسته از قلب، ارزش واقعی روابط انسانی را آشکار می‌کند. در روز سخنرانی، حدود ۴۰۰ نفر در سالن دانشگاه حضور داشتند. پاش سخن خود را با نمایش تصاویر سی‌تی‌اسکن شکمش آغاز کرد، اما بلافاصله توضیح داد که قصد ندارد درباره بیماری‌اش صحبت کند. او می‌خواست درباره «اهمیت رویاها» و «تلاش برای تحقق آن‌ها» سخن بگوید. در بخشی از سخنرانی، رندی پاش درباره «بلندپروازی» گفت: دیوارهای بلند برای جلوگیری از رسیدن ما به رویاها ساخته نشده‌اند؛ بلکه وجودشان یادآور آن است که با سخت‌کوشی و پشتکار از آن‌ها عبور کنیم و نشان دهیم رؤیاهایمان چقدر برایمان ارزشمند است. به گفته او، دیوارها مانع اشخاص مصمم نیستند؛ بلکه مانع کسانی می‌شوند که آن‌چنان عاشقانه رویاهایشان را دنبال نمی‌کنند. در ادامه، پاش درباره رویاهای کودکی خود صحبت کرد؛ از جمله آرزویش برای بازی در لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکا که الهام‌بخش بسیاری از شنوندگانش شد.