کتاب دین نمرده است اثر مایکل امرسون، ترجمه علی روحانی، انتشارات طرح نو

دین‌داری، دین‌ورزی و دین‌خویی، پیشینه‌ای به درازای تاریخ و حتی پیش از تاریخ دارند. شاید بتوان ریشه‌های آن را در دورانی جست‌وجو کرد که انسان هنوز نوشتن را نمی‌دانست، اما در قالب آیین‌ها و مناسک ابتدایی، نوعی از دین‌داری را تجربه می‌کرد. جوامع انسانی در سراسر تاریخ همواره دین‌دار بوده‌اند و نکته‌ی مهم این است که حتی پس از دوران روشنگری، با وجود کاهش تدریجی نفوذ نهاد دین، اصل دین‌ورزی و دین‌خویی در میان مردم باقی ماند؛ هرچند نمود آن کمرنگ‌تر شد. امروزه، در عصر پسامدرن، با پدیده‌ای شگفت‌انگیز روبه‌رو هستیم: بازخیزش دین و بازگشت محسوس دین‌داری در سراسر جهان. کتاب «دین نمرده است» دقیقاً بر همین موضوع تمرکز دارد و با رویکردی جامعه‌شناسانه، احیای مجدد دین در دوران معاصر را واکاوی می‌کند. نویسندگان این اثر نشان می‌دهند که چرا و چگونه دین‌داری نیازی جمعی و همگانی است؛ نیازی که با وجود تلاش‌های گسترده‌ی انسان مدرن و سکولار غربی برای حذف آن، دوباره قد برافراشته و بار دیگر جوامع مختلف از اروپا گرفته تا آمریکا را دربرگرفته است. جامعه‌شناسی به عنوان دانشی حساس نسبت به پدیده‌های اجتماعی، در مواجهه با مسئله‌ی دین نیز با دقت و ظرافت نظری وارد شده است. این علم، هرچند گاه ناگزیر با نگاه قضاوت‌گرانه یا ارزش‌گذارانه همراه می‌شود، اما می‌تواند با ژرف‌نگری، پرسش‌های بنیادین را مطرح کند و چرایی تداوم دین‌ورزی را آشکار سازد. کتاب «دین نمرده است» نیز با همین نگاه، اثری پژوهشی و تأمل‌برانگیز است که می‌کوشد ماجرای دین‌داری در جهان قرن بیست‌ویکم را از نو طرح کند و نشان دهد که دین، با همه‌ی دگرگونی‌های زمانه، هنوز زنده و پویاست.