کتاب شدم آنکه هستم اثر اروین دی یالوم، ترجمه مهرنوش شهریاری، انتشارات قطره

اروین د. یالوم با نگاهی ژرف به زندگی انسان‌ها، داستان‌های بسیاری آفریده است. کتاب «شدم آنکه هستم» روایت خاطرات دور و نزدیک زندگی شخصی اوست؛ روایتی که با دیدگاه درمانی‌اش درهم می‌آمیزد و به کاوش در روابط و تجربه‌هایی می‌پردازد که او را ساخته و در نهایت به یکی از چهره‌های پیشگام و تأثیرگذار روان‌درمانی تبدیل کرده است. یالوم از نخستین نسل کودکان مهاجر یهودی روس به آمریکا بود که در محله‌ای محروم در واشینگتن دی‌سی رشد یافت. او تصمیم گرفت از محدودیت‌های آن محیط فراتر رود و مسیر پزشکی را برگزیند. این انتخاب سرآغاز تکاملی شگفت‌انگیز شد که از سال‌های تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد آغاز و در دل تغییرات فرهنگی دهه ۱۳۴۰ خورشیدی (۱۹۶۰ میلادی) بالید. در این دوران، یالوم به نوشتن داستان‌هایی روی آورد که هدفشان کشف لایه‌های ناشناخته روان انسان بود و همین آثار به شهرت جهانی او انجامید. آغاز کار انقلابی او در حوزه روان‌درمانی گروهی رقم خورد و در ادامه، مسیر حرفه‌ای‌اش او را به برجسته‌ترین نماینده روان‌درمانی اگزیستانسیال بدل ساخت؛ روشی ریشه‌دار در اندیشه‌های فیلسوفان بزرگ که به شکلی نوین در حوزه درمان روان‌شناختی بازتاب یافت. او در بسیاری از آثار مطرح خود، از جمله «وقتی نیچه گریست» و «درمان شوپنهاور»، نشان می‌دهد که ترکیب روان‌شناسی با فلسفه می‌تواند دریچه‌ای تازه به درک موقعیت‌ها و چالش‌های انسانی بگشاید. بازتاب چنین نگرشی، درهم‌آمیختن عشق، روابط انسانی و روایت‌های بیماران با تجربه‌های شخصی اوست؛ امری که خوانندگان را به قلب شیوه‌های درمانی یالوم، روند نویسندگی خلاقانه‌اش و جنبه‌های صمیمی زندگی خانوادگی‌اش نزدیک‌تر می‌کند. این کتاب نه‌تنها زندگینامه‌ای شخصی است، بلکه پلی میان روان‌درمانی، ادبیات و فلسفه می‌سازد و مخاطب را به تأملی عمیق درباره انسان و معنای زندگی فرا می‌خواند.