کتاب سوداگری در ساخت‌وساز اثر ایتالو کالوینو، ترجمه مژگان مهرگان، انتشارات کتاب خورشید

«کوئینتو» در قطار، با آن‌که کتابی در دست داشت، حواسش به اطراف بود. هر بار که به شهر ساحلی خود بازمی‌گشت، منظره‌ای تکراری اما دل‌نشین پیش رویش قرار می‌گرفت: حصار شهر، درختان انجیر، نیزارها، صخره‌های رو‌به‌دریا و چشم‌اندازی که برایش آشنا و آرامش‌بخش بود. با این همه، در سال‌های اخیر چیزهایی مانع لذت همیشگی او می‌شدند؛ خانه‌هایی تازه‌ساز که در پی ساخت‌وسازی نو سر به فلک کشیده بودند و دید بسیاری از زیبایی‌های طبیعی را گرفته بودند. مادرش هر بار او را به ایوان خانه می‌برد و با نگرانی خاصی تغییرات تازه را نشانش می‌داد. کوئینتو از یک‌سو از این دگرگونی‌ها دلگیر بود و از سوی دیگر حس می‌کرد این تغییرات، روحی تازه در کالبد شهر دمیده‌اند. اندک‌اندک این پرسش در ذهنش شکل گرفت: «وقتی همه در حال ساختن‌اند، چرا ما نسازیم؟» این جمله آغاز ماجرایی پرکشمکش میان او و مادرش شد؛ گفت‌وگوهایی طولانی و گاه تند که چندان به نتیجه‌ای نرسید. سرانجام، پس از مدتی درگیری ذهنی و جدال خانوادگی، کوئینتو دوباره به زادگاهش بازمی‌گشت؛ این بار نه صرفاً برای دیدن مناظر قدیمی، بلکه برای پیوستن به جریان پرشور و پرمنفعت ساخت‌وساز در شهر ساحلی خود.