کتاب معبد سپیده‌دم اثر یوکیو میشیما، ترجمه غلامحسین سالمی، انتشارات نگاه

معبد سپیده‌دم، سومین رمان از مجموعه چهارگانه «دریای حاصلخیزی»، اثر نویسنده برجسته ژاپنی یوکیو می‌شیما است. همانند دیگر آثار این مجموعه، می‌شیما برای نگارش این رمان نیز به مکان‌های گوناگون سفر کرد و تحقیقات گسترده‌ای انجام داد؛ از جمله سفری به معبد «وات آرون» در بانکوک تایلند که الهام‌بخش بخش‌هایی از داستان شد. در این جلد از مجموعه، «شیگکونی هوندا» همچنان در پی کشف تناسخ‌های پی‌درپی «کیوکی ماتسوگه»، دوست دوران کودکی خود است. هوندا، که اکنون وکیلی باتجربه است، در جریان سفری کاری به تایلند با دختر جوانی روبه‌رو می‌شود که باور دارد دومین تناسخ دوست دوران مدرسه‌اش است. یازده سال بعد، این دختر برای تحصیل به ژاپن می‌آید و هوندا برای شناخت بیشتر او و یافتن پاسخ سؤالاتش، تلاش می‌کند تا به او نزدیک شود. داستان اصلی میان سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۱ (۱۹۴۱ تا ۱۹۵۲) روایت می‌شود و فصل پایانی آن در سال ۱۳۴۶ (۱۹۶۷) رخ می‌دهد. در نخستین فصل، که در سال ۱۹۴۱ جریان دارد، هوندا به عنوان مشاور حقوقی شرکت «ایتویی پروداکتس» مأمور رسیدگی به پرونده‌ای درباره محموله‌ای خراب از داروهای تب‌بر می‌شود و برای این منظور به بانکوک سفر می‌کند. او از فرصت سفر کاری خود برای بازدید از جاذبه‌های دیدنی تایلند بهره می‌برد و پس از گردش در بسیاری از بناهای تاریخی، از معبد سپیده‌دم دیدن می‌کند. شکوه و معماری خیره‌کننده این معبد چنان بر او تأثیر می‌گذارد که آن را نمادی از «حالتی طلایی»، نوعی احساس مجللِ ضد عقل‌گرایی و «گریز همیشگی از هر نظام منطقی سازمان‌یافته» می‌داند. در ادامه، دیداری کوتاه میان هوندا و شاهزاده‌دختری هفت‌ساله ترتیب داده می‌شود؛ دختری که ادعا می‌کند تناسخ پسری ژاپنی است. این باور موجب شرمساری اطرافیانش شده تا جایی که او را در کاخ «روزت» از انظار پنهان می‌کنند و داستان با رویدادهایی رازآلود و تأمل‌برانگیز ادامه می‌یابد.