کتاب قانون عشق و قانون خشونت اثر لئو تولستوی، ترجمه شهاب الدین عباسی، انتشارات مروارید

کتاب «قانون عشق و قانون خشونت» اثری است که در آن، ناسازگاری‌ها و تعارض‌های میان ملت‌ها مورد ارزیابی قرار گرفته و نویسنده برای رفع این ناهماهنگی‌ها، راه‌حلی بر پایه‌ی تعالیم مسیحیت ارائه می‌دهد. این راه‌حل، به باور او، در شناخت عشق به‌عنوان والاترین و برترین قانون حاکم بر حیات انسان نهفته است. اثر «قانون عشق و قانون خشونت» که اندکی پیش از آغاز جنگ جهانی اول به قلم «لئو تولستوی» نوشته شد، بازتاب‌دهنده‌ی دیدگاه مشهور اوست؛ دیدگاهی که بر اساس آن، رنج بردن از خشونت، از به‌کارگیری خشونت اخلاقی‌تر است. این فلسفه‌ی ژرف و انسانی بعدها الهام‌بخش اندیشمندان و رهبران بزرگی چون مهاتما گاندی، مارتین لوتر کینگ و بسیاری دیگر شد. «لئو تولستوی»، نویسنده‌ی نامدار آثاری چون «آنا کارنینا» و «جنگ و صلح»، در دهه‌ی پنجم زندگی خود دچار بحرانی عمیق در ایمان و باورهای دینی شد. پس از گذر از این بحران، او تمام توان خود را وقف دعوت به دگرگونی اجتماعی و اخلاقی کرد و در مسیر تحقق این هدف، مقالات، داستان‌ها و کتاب‌های بسیاری نوشت که همگی بر ایجاد نوعی انقلاب اخلاقی در درون انسان تأکید داشتند. در دیباچه‌ی این اثر ارزشمند، تولستوی تصریح می‌کند که انگیزه‌ی اصلی او از نگارش کتاب، مشاهده‌ی تضاد میان آگاهی از معنای رستگاری در مسیحیت و فساد مادی و اخلاقی حاکم بر جامعه است. او، با آگاهی از نزدیکی مرگ، احساس می‌کرد نمی‌تواند نسبت به این نابسامانی‌ها خاموش بماند. قرن‌ها پس از نگارش این کتاب، پیام صریح و تأثیرگذار تولستوی در محکومیت خشونت همچنان طنین‌انداز است. در «قانون عشق و قانون خشونت»، عشق برای تولستوی ناب‌ترین تجسم مسیحیت و بنیادی‌ترین اصل حیات انسانی به‌شمار می‌آید؛ اصلی که می‌تواند راهنمای بشر برای دستیابی به صلح درونی و اجتماعی باشد.