کتاب قضیه رابرت اوپنهایمر اثر هاینار کیپهارت، ترجمه نجف دریابندری، انتشارات خوارزمی
کتاب قضیه رابرت اوپنهایمر اثر هاینار کیپهارت، ترجمه نجف دریابندری، انتشارات خوارزمی
ناشر : خوارزمی
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۲سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
نمایشنامه «قضیه رابرت اوپنهایمر» اثر هاینار کیپهارت، متنی جذاب، عمیق و تأملبرانگیز است که به زندگی و چالشهای اخلاقی جی. رابرت اوپنهایمر، فیزیکدان برجستهای که اغلب از او با عنوان «پدر بمب اتمی» یاد میشود، میپردازد. این اثر که نخستینبار در سال ۱۳۴۳ خورشیدی (۱۹۶۴ میلادی) منتشر و بر صحنه اجرا شد، بر پایه رویدادهای واقعی جلسات امنیتی سال ۱۹۵۴ است که در آن مجوز امنیتی اوپنهایمر سلب گردید.
هاینار کیپهارت، نمایشنامهنویس آلمانی و پزشک پیشین، از این بستر تاریخی بهره میگیرد تا مفاهیم عمیقتری چون اخلاق، مسئولیت فردی و رابطه پیچیده میان علم و سیاست را واکاوی کند. نمایشنامه او صرفاً گزارشی تاریخی نیست، بلکه واکنشی تحلیلی و هنرمندانه در برابر کشمکشهای شخصی و ایدئولوژیک است که نهتنها اوپنهایمر بلکه جامعه علمی در مقطعی حساس از تاریخ با آن روبهرو بود.
ساختار نمایشنامه حول محور رونوشت جلسات بازجویی کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده شکل گرفته است؛ جلساتی که به سبب بدگمانی نسبت به ارتباط اوپنهایمر با اعضای حزب کمونیست در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ برگزار شد؛ هرچند نقش حیاتی او در ساخت بمب اتمی و پایان جنگ جهانی دوم غیرقابل انکار بود. کیپهارت دراماتیزاسیونی وفادار به واقعیت ارائه میدهد و فضای پرتنش و فشارآلود این جلسات را با دقتی خیرهکننده بازآفرینی میکند.
در مرکز این نمایشنامه، شخصیت جی. رابرت اوپنهایمر قرار دارد؛ انسانی درگیر، اندیشمند و گرفتار میان علم و وجدان. او از یک سو دانشمندی نابغه است که پیشرفت تکنولوژیکی دوران خود را رقم زده و به پایان جنگ یاری رسانده است و از سوی دیگر، مردی است رنجدیده از پیامدهای اخلاقی کار خویش و آغاز رقابت تسلیحاتی پس از آن. کیپهارت، او را چهرهای غمگین و دوپاره ترسیم میکند؛ میان افتخار علمی و بار سنگین مسئولیت اخلاقی اسیر و درمانده.
در گفتوگوها و بازجوییهای سخت و پرکشش نمایشنامه، پرسشهای فلسفی و اخلاقی ژرفی درباره ماهیت علم، مرزهای مسئولیت دانشمندان و نحوه بهکارگیری کشفیات علمی طرح میشود. بازتاب درونی اوپنهایمر نسبت به مشارکتش در توسعه سلاحهای هستهای و مخالفت بعدیاش با پروژه بمب هیدروژنی، بهروشنی دوگانگی اخلاق و علم را آشکار میسازد.
کیپهارت از خلال این جلسات بازجویی، فضایی سیاسی و تاریخی را به تصویر میکشد که سرشار از بیاعتمادی، ترس و احساسات ضدکمونیستی دوران مککارتی است. نمایشنامه این بازپرسیها را چونان تئاتری سیاسی مینمایاند که در آن، وفاداری و میهنپرستی اوپنهایمر نه بر اساس شواهد عینی بلکه تحت تأثیر کشمکشهای ایدئولوژیک جنگ سرد مورد آزمون قرار میگیرد. بدینترتیب، اثر تصویری نیرومند از پیوند علم، اخلاق و سیاست ارائه میدهد.
دیگر شخصیتها ـ از اعضای کمیسیون انرژی اتمی گرفته تا وکلا و شاهدان متعدد ـ با دقتی واقعگرایانه ترسیم شدهاند و هرکدام در گسترش درام نقشی اساسی ایفا میکنند. تعامل آنها با اوپنهایمر، تنوع دیدگاهها درباره نقش علم در جامعه و تضاد میان ارزشهای علمی و سیاسی را برجسته میسازد.
نثر هاینار کیپهارت گزیده، صریح و مؤثر است. او گفتوگوهای مستند را با تفسیر و بازآفرینی نمایشی در هم میآمیزد تا هم به واقعیت تاریخی وفادار بماند و هم دریچهای به جهان درونی شخصیتها بگشاید. زبان نمایشنامه در عین روشنفکری، روان و قابلدسترس است و همین امر موجب میشود مفاهیم سنگین اخلاقی و فلسفی آن برای طیف گستردهای از مخاطبان قابل درک باشد.
«قضیه رابرت اوپنهایمر» نهتنها به سبب پرداخت انسانی یک شخصیت تاریخی، بلکه به دلیل طرح همیشگیترین دغدغهها درباره مسئولیت علمی، اخلاق پژوهش و تأثیر نیروهای سیاسی بر مسیر علم، اثری درخشان و ماندگار به شمار میآید. این نمایشنامه پرسشهایی بنیادین را پیش روی خواننده و بیننده میگذارد: دانشمندان تا چه اندازه باید در برابر دستاوردهای خویش پاسخگو باشند؟ پیشرفت علمی تا کجا میتواند از زنجیر اخلاق آزاد باشد؟ و سیاست تا چه حد حق دارد بر سرنوشت کشف و دانش سایه اندازد؟
نمایشنامه «قضیه رابرت اوپنهایمر» اثر هاینار کیپهارت، متنی جذاب، عمیق و تأملبرانگیز است که به زندگی و چالشهای اخلاقی جی. رابرت اوپنهایمر، فیزیکدان برجستهای که اغلب از او با عنوان «پدر بمب اتمی» یاد میشود، میپردازد. این اثر که نخستینبار در سال ۱۳۴۳ خورشیدی (۱۹۶۴ میلادی) منتشر و بر صحنه اجرا شد، بر پایه رویدادهای واقعی جلسات امنیتی سال ۱۹۵۴ است که در آن مجوز امنیتی اوپنهایمر سلب گردید.
هاینار کیپهارت، نمایشنامهنویس آلمانی و پزشک پیشین، از این بستر تاریخی بهره میگیرد تا مفاهیم عمیقتری چون اخلاق، مسئولیت فردی و رابطه پیچیده میان علم و سیاست را واکاوی کند. نمایشنامه او صرفاً گزارشی تاریخی نیست، بلکه واکنشی تحلیلی و هنرمندانه در برابر کشمکشهای شخصی و ایدئولوژیک است که نهتنها اوپنهایمر بلکه جامعه علمی در مقطعی حساس از تاریخ با آن روبهرو بود.
ساختار نمایشنامه حول محور رونوشت جلسات بازجویی کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده شکل گرفته است؛ جلساتی که به سبب بدگمانی نسبت به ارتباط اوپنهایمر با اعضای حزب کمونیست در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ برگزار شد؛ هرچند نقش حیاتی او در ساخت بمب اتمی و پایان جنگ جهانی دوم غیرقابل انکار بود. کیپهارت دراماتیزاسیونی وفادار به واقعیت ارائه میدهد و فضای پرتنش و فشارآلود این جلسات را با دقتی خیرهکننده بازآفرینی میکند.
در مرکز این نمایشنامه، شخصیت جی. رابرت اوپنهایمر قرار دارد؛ انسانی درگیر، اندیشمند و گرفتار میان علم و وجدان. او از یک سو دانشمندی نابغه است که پیشرفت تکنولوژیکی دوران خود را رقم زده و به پایان جنگ یاری رسانده است و از سوی دیگر، مردی است رنجدیده از پیامدهای اخلاقی کار خویش و آغاز رقابت تسلیحاتی پس از آن. کیپهارت، او را چهرهای غمگین و دوپاره ترسیم میکند؛ میان افتخار علمی و بار سنگین مسئولیت اخلاقی اسیر و درمانده.
در گفتوگوها و بازجوییهای سخت و پرکشش نمایشنامه، پرسشهای فلسفی و اخلاقی ژرفی درباره ماهیت علم، مرزهای مسئولیت دانشمندان و نحوه بهکارگیری کشفیات علمی طرح میشود. بازتاب درونی اوپنهایمر نسبت به مشارکتش در توسعه سلاحهای هستهای و مخالفت بعدیاش با پروژه بمب هیدروژنی، بهروشنی دوگانگی اخلاق و علم را آشکار میسازد.
کیپهارت از خلال این جلسات بازجویی، فضایی سیاسی و تاریخی را به تصویر میکشد که سرشار از بیاعتمادی، ترس و احساسات ضدکمونیستی دوران مککارتی است. نمایشنامه این بازپرسیها را چونان تئاتری سیاسی مینمایاند که در آن، وفاداری و میهنپرستی اوپنهایمر نه بر اساس شواهد عینی بلکه تحت تأثیر کشمکشهای ایدئولوژیک جنگ سرد مورد آزمون قرار میگیرد. بدینترتیب، اثر تصویری نیرومند از پیوند علم، اخلاق و سیاست ارائه میدهد.
دیگر شخصیتها ـ از اعضای کمیسیون انرژی اتمی گرفته تا وکلا و شاهدان متعدد ـ با دقتی واقعگرایانه ترسیم شدهاند و هرکدام در گسترش درام نقشی اساسی ایفا میکنند. تعامل آنها با اوپنهایمر، تنوع دیدگاهها درباره نقش علم در جامعه و تضاد میان ارزشهای علمی و سیاسی را برجسته میسازد.
نثر هاینار کیپهارت گزیده، صریح و مؤثر است. او گفتوگوهای مستند را با تفسیر و بازآفرینی نمایشی در هم میآمیزد تا هم به واقعیت تاریخی وفادار بماند و هم دریچهای به جهان درونی شخصیتها بگشاید. زبان نمایشنامه در عین روشنفکری، روان و قابلدسترس است و همین امر موجب میشود مفاهیم سنگین اخلاقی و فلسفی آن برای طیف گستردهای از مخاطبان قابل درک باشد.
«قضیه رابرت اوپنهایمر» نهتنها به سبب پرداخت انسانی یک شخصیت تاریخی، بلکه به دلیل طرح همیشگیترین دغدغهها درباره مسئولیت علمی، اخلاق پژوهش و تأثیر نیروهای سیاسی بر مسیر علم، اثری درخشان و ماندگار به شمار میآید. این نمایشنامه پرسشهایی بنیادین را پیش روی خواننده و بیننده میگذارد: دانشمندان تا چه اندازه باید در برابر دستاوردهای خویش پاسخگو باشند؟ پیشرفت علمی تا کجا میتواند از زنجیر اخلاق آزاد باشد؟ و سیاست تا چه حد حق دارد بر سرنوشت کشف و دانش سایه اندازد؟
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب قضیه رابرت اوپنهایمر اثر هاینار کیپهارت، ترجمه نجف دریابندری، انتشارات خوارزمی