کتاب تاریخ روابط خارجی ایران اثر عبدالرضا هوشنگ مهدوی، انتشارات امیرکبیر

کتاب حاضر به‌صورت جامع به بررسی تاریخ روابط خارجی ایران از آغاز سلطنت صفویان تا پایان دوران رضا شاه پهلوی می‌پردازد. این اثر در نه فصل تنظیم شده و سیر تحول روابط سیاسی و دیپلماتیک ایران را از دوران صفویه تا پایان جنگ جهانی دوم و استعفای رضا شاه به تصویر می‌کشد. در فصل نخست، نویسنده به شرح جنگ‌های ایران و عثمانی از زمان قیام شاه اسماعیل صفوی تا معاهده صلح استانبول، در فاصله‌ی سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۹۰ میلادی، می‌پردازد و زمینه‌های تاریخی این نبردها را بررسی می‌کند. فصل دوم به دوران شکوه و اقتدار ایران اختصاص دارد و از استرداد سرزمین‌های از دست‌رفته تا انعقاد عهدنامه صلح قصرشیرین را دربر می‌گیرد. فصل سوم، دوره‌ی آرامش نسبی ایران را تحلیل کرده و تا زمان سقوط اصفهان ادامه می‌یابد. در فصل چهارم، سقوط سلسله صفویه و استقرار حکومت قاجاریه روایت شده و به آشوب‌ها و تحولات سیاسی آن دوران پرداخته می‌شود. فصل پنجم کتاب به جنگ‌های ایران و روس از فتح تفلیس تا انعقاد معاهده ترکمانچای اختصاص دارد و به بررسی پیامدهای سیاسی و سرزمینی این نبردها می‌پردازد. در فصل‌های بعدی، نویسنده به ترتیب به اختلافات ایران و انگلستان از زمان شورش هرات تا معاهده صلح پاریس، سپس به رقابت‌های استعماری در دوران انتزاع ترکستان و بلوچستان و در نهایت به قرارداد تقسیم ایران به مناطق نفوذ می‌پردازد. در ادامه، دوره‌ی اشغال نظامی ایران از کودتای محمدعلی شاه تا کودتای سوم اسفند مورد بررسی دقیق قرار گرفته است. فصل نهم و پایانی کتاب به دوران سلطنت پهلوی اختصاص دارد و با نگاهی جامع، تاریخ روابط خارجی ایران از زمامداری سردار سپه تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۷ را روایت می‌کند. این فصل، جمع‌بندی تحولات بزرگ سیاسی و دیپلماتیک ایران در آغاز عصر نوین را دربر دارد.