کتاب روایت‌های نگارشی اثر جمال میرصادقی، انتشارات علمی

داستان، عنصر مشترک و بنیادین در همۀ گونه‌های آثار خلاقه است. در ادبیات یونان باستان، از تراژدی و حماسه گرفته تا نمایشنامه، فیلم‌نامه، شعر روایی (منظومه)، قصه، رمانس، رمان، ناولت و داستان کوتاه، همگی بر محور روایت و زنجیره‌ای از حوادث شکل گرفته‌اند. این رشته‌حوادث، باید دست‌کم شامل سه رویداد باشد و می‌تواند تا بی‌نهایت ادامه یابد، زیرا جوهرۀ داستان از تداوم و پیوستگی رویدادها ساخته می‌شود. در معنای گستردۀ واژه، داستان تقریباً مترادف با ادبیات است. در حقیقت، اگر بخش غیرروایی شعر را از دامنۀ ادبیات کنار بگذاریم، داستان معادل ادبیات خواهد بود. اما در معنای خاص و محدود خود، این واژه به «ادبیات داستانی» اشاره دارد؛ حوزه‌ای که شامل قصه، رمانس، داستان کوتاه، ناولت، رمان و نیز مجموعه‌داستان‌هاست. هر یک از این شاخه‌ها ویژگی‌ها و ساختارهای خاص خود را دارند و در عین هم‌خانواده بودن، از نظر معنا و فرم با یکدیگر تفاوت‌هایی بنیادین دارند. این تفاوت‌ها در حقیقت همان‌قدر چشمگیر و تعیین‌کننده‌اند که تفاوت انسان دیروزی با انسان امروزی؛ تمایزی که در گذر زمان از دل تاریخ روایت و تخیل پدید آمده و به گسترش مفهوم «داستان» به عنوان اساسی‌ترین شکل بیان ادبی منجر شده است.