کتاب آزادراه جنوبی و داستان‌های دیگر اثر خولیو کورتاسار، ترجمه احسان چادگانی، انتشارات خوب

کتاب «آزادراه جنوبی و داستان‌های دیگر» مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به قلم خولیو کورتاسار، نویسنده برجسته و صاحب‌سبک اهل آرژانتین است. در میان آثار فراوان این نویسنده، داستان «آزادراه جنوبی» شهرت و جایگاهی ویژه دارد و در بسیاری از کشورها به‌عنوان کتابی مستقل منتشر شده است. این اثر در اصل به زبان اسپانیایی نوشته و نخستین‌بار در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. نسخه‌ی انگلیسی آن نیز در سال ۱۹۷۳ به چاپ رسید و با استقبال گسترده‌ی خوانندگان روبه‌رو شد. داستان «آزادراه جنوبی» ماجرای ترافیکی سنگین و بی‌پایان را در حومه‌ی شهر پاریس روایت می‌کند؛ ترافیکی که گروهی از رانندگان و مسافران را برای مدت طولانی در جاده گرفتار می‌سازد. در این وضعیت غیرعادی، افرادِ درون خودروها به تدریج جامعه‌ای کوچک و موقت تشکیل می‌دهند و به‌منظور زنده‌ماندن و سازگاری با شرایط دشوار، روابط اجتماعی تازه‌ای میان خود ایجاد می‌کنند. با این حال، زمانی که پس از ماه‌ها ترافیک بالاخره باز می‌شود، همه‌چیز در یک لحظه فرو می‌پاشد و آن اجتماع موقتی از هم می‌گسلد. کورتاسار در این داستان کوتاه، با بهره‌گیری از نمادها و ساختار روایی خاص خود، به ابعاد گوناگون شخصیت‌ها و درون‌مایه‌ی فلسفی و اجتماعی اثر می‌پردازد. یکی از شگردهای برجسته‌ی او، معرفی شخصیت‌ها با نام مدل خودروهایشان به‌جای نام واقعی آنهاست. برای نمونه، «دوفین» دختری است که در آغاز داستان توجه دو مرد را جلب می‌کند و در ادامه با یکی از آنها، با خودرو «۴۰۴»، رابطه‌ای صمیمانه برقرار می‌سازد. نام مدل «دوفین» از واژه‌ای فرانسوی به‌معنای «وارث زن تاج» (Stern) گرفته شده است. این خودرو که در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی (۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ میلادی) محبوبیت فراوانی داشت، به‌دلیل ظاهر زیبا و طراحی چشم‌نواز خود شهرت پیدا کرد. ویژگی‌ها و ظرافت‌های این ماشین، به‌خوبی بازتاب‌دهنده‌ی نقش و شخصیت «دوفین» در داستان است و کورتاسار از این هم‌نشینی میان نماد و واقعیت، برای عمق‌بخشی به معنا و پیام اثر بهره می‌گیرد.