کتاب میدان دلاوران اثر توماس برنهارد، ترجمه هادی مرتضوی، انتشارات رایبد

صداهای آنها هنوز در گوش ماست؛ صداهای همه‌ی آنها که به پیشواز فاشیسم رفتند، میدان‌ها را قرق کردند، خیابان‌ها، گذرها و کوچه‌ها را بستند و کارناوال فاشیسم را همچون مناسک باستانی آیینی کهن، به‌جا آوردند؛ همه‌ی آن فریفتگان افسون و افسانه، همان فریفتگان اشباح تاریخی شر مطلق! چرا آن صداها از گوش ما بیرون نمی‌روند؟ چرا چهره‌هایشان، رنگ‌های لباس‌هایشان، کوچک و بزرگ‌شان و مهم‌تر از همه، کلمه‌هایشان، پابرجا و استوار باقی مانده و جهان هماره به‌کام آنهاست؟ نمایشنامه‌ی «میدان دلاوران»، اوج رادیکالیسم «توماس برنهارت» اتریشی در مواجهه با واقعه‌ای است که هنوز مردم کشورش ننگ عظیم آن را نپذیرفته‌اند: استقبال پرشور مردم از ارتش رایش سوم و شخص هیتلر در میدان دلاوران وین، درست در لحظه‌هایی که توحش و ظلمت درحال آغاز ویرانی جهان بود. پروفسور شوستر، همان است که صدای همهمه‌ی این مردم، این شیفتگان فاشیسم، از پانزدهم مارس 1938 از سرش بیرون نرفت تا مرد. و حال، او دیگر نیست و دوستان و خانواده‌اش نزدیک میدان دلاوران، در سوگ درگذشت او جمع شده‌اند و روایت می‌کنند؛ روایتی از آن روز و پس‌ازآن، سال‌ها و سال‌ها پس‌ازآن و شاید تا همیشه پس‌ازآن؛ چراکه فاشیسم ابدی‌ست و پیروان و رهروان فاشیسم هم!