کتاب مارکس انسان‌شناس اثر توماس سی. پترسن، ترجمه مهرداد امامی، انتشارات لاهیتا

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بسیاری گمان کردند که مارکس و مارکسیسم برای همیشه به تاریخ پیوسته‌اند و به همین مناسبت جشن و پایکوبی‌ها برپا کردند. اما هنوز بیش از یک دهه نگذشته بود که در آغاز هزاره‌ی سوم، با آشکار شدن بوی تعفن سرمایه‌داری جهانی و پیامدهای ویرانگر آن، همراه با انتشار نتایج پژوهش‌های نوین و گسترش رسانه‌های آزادتر، بازگشت به اندیشه‌های مارکس و مارکسیسم به ضرورتی انکارناپذیر بدل شد؛ ضرورتی که ناگزیر بودنش بیش از هر زمان دیگری نمایان گردید. کارل مارکس، به‌درستی یکی از تأثیرگذارترین انسان‌های چند قرن اخیر به‌شمار می‌رود؛ اندیشمندی که بسیاری از دستاوردهای اجتماعی و حقوق اساسی بشر امروز، همچون ساعت کار حداقلی روزانه، حق بیمه، دستمزد شایسته، بازنشستگی، آموزش همگانی، بهداشت و درمان عمومی، و حتی حق تفریح و فراغت برای همه، ریشه در نوشته‌ها و مبارزات او دارد. اکنون بیش از هر زمان دیگری، نیاز به خوانش و تفسیر دوباره‌ی اندیشه‌های مارکس از منظرها و رویکردهای گوناگون احساس می‌شود. کتاب «مارکس انسان‌شناس»، پژوهشی مفسرانه از «تامس پترسون»، به بررسی جنبه‌هایی از آرای مارکس می‌پردازد که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. مارکس با تمرکز بر انسان در مقام موجودی ذاتاً اجتماعی، باور داشت که هر کنش انسانی باید در بستر جهان اجتماعی و مناسبات آن دیده و تحلیل شود. پترسون در این کتاب، سویه‌های مهم اندیشه‌ی مارکس را درباره‌ی انسان اجتماعی، نظام طبقاتی، ازخودبیگانگی، استعمار و استثمار بررسی می‌کند و مارکس انسان‌شناس را متفکری معرفی می‌کند که عمیقاً از وجوه انتقادی جنبش روشنگری تأثیر پذیرفته است.