کتاب دانش‌های ناروشن اثر بروس مازلیش، ترجمه علی جوادزاده، انتشارات اختران

کتاب «دانش‌های ناروشن» با عنوان فرعی «بنیادهای تاریخی و چشم‌اندازهای علوم انسانی» پژوهشی جامع درباره وضعیت امروز علوم انسانی است که به پرسش‌هایی بنیادین می‌پردازد؛ از جمله این‌که علوم انسانی مدعی ارائه چه نوع دانشی است، تا چه اندازه می‌توان این دانش را «علمی» دانست، و اساساً مقصود ما از «علمی بودن» در چنین بستری چیست. در این اثر گسترده، یکی از برجسته‌ترین مورخان فرهنگی دوران معاصر، توجه خود را به پرسش‌های اساسی درباره تجربه انسانی و تلاش‌های متنوع برای درک «علمی» آن معطوف می‌کند. مازلیش در این مسیر، دستاوردها، کاستی‌ها و ظرفیت‌های علوم انسانی را بررسی کرده و آن را حوزه‌ای فراگیر می‌داند که علوم اجتماعی، ادبیات، روان‌شناسی و مطالعات هرمنوتیکی را در بر می‌گیرد. او در ترکیبی غنی و بدیع، بر پایه کار اندیشمندان، فیلسوفان و مورخان پیشین، چشم‌اندازی نو از ماهیت و معنای علوم انسانی ارائه می‌دهد. مازلیش با نگاهی تاریخی از گذشته‌های دور تا دوران معاصر، مسیر شکل‌گیری این دانش را بازمی‌کاود و درباره نوع دانشی که علوم انسانی ادعا می‌کند عرضه دارد، به تفصیل سخن می‌گوید. وی ضمن تحلیل آرمان‌های پوزیتیویستی که علوم انسانی از علوم طبیعی الگو گرفته، به جنبه‌های تفسیری و بینارشته‌ای این حوزه توجه نشان می‌دهد و در بررسی روش علمی و ساختار جامعه علمی، نقش‌هایی را که می‌توانند یا باید در علوم انسانی ایفا کنند، مورد تأمل قرار می‌دهد. رویکرد مازلیش عمیقاً بین‌رشته‌ای است و دامنه آن از مباحث جامعه مدنی تا موضوعات جهانی‌سازی، و از روابط انسان و فناوری تا تعامل میان انسان و ماشین گسترش می‌یابد. این کتاب تلاشی است برای بازاندیشی در بنیادهای علوم انسانی و ترسیم افقی تازه از معنا و جایگاه آن در جهان معاصر.