کتاب حواسم هست اجازه بگیرم اثر لیدیا باور، ترجمه مینا ترابی، انتشارات پرتقال

کتاب «حواسم هست اجازه بگیرم» نوشته‌ی لیدیا باور، نویسنده‌ی آمریکایی، اثری در حوزه‌ی ادبیات داستانی کودکان است. این کتاب برای گروه سنی سه تا پنج سال تألیف شده و با زبانی ساده و داستانی آموزنده، به آموزش مفهوم مرزهای فردی و اهمیت رضایت در ارتباط‌های اجتماعی می‌پردازد. «حواسم هست اجازه بگیرم» سومین عنوان از مجموعه‌ی پرطرفدار «ما می‌گوییم چه اشکالی دارد» است که محور اصلی آن موضوع «اجازه خواستن» به‌عنوان پایه‌ی رضایت است. این اثر با تمرکز بر مهارت‌های اجتماعی و عاطفی، به کودکان می‌آموزد چگونه با دقت به نشانه‌های زبان بدن توجه کنند و پیش از در آغوش گرفتن یا لمس دیگران، از آن‌ها اجازه بگیرند. هدف نویسنده، کمک به کودکان برای درک و رعایت مرزهای شخصی خود و دیگران است. در این داستان، شخصیت اصلی به نام جووان، با یادگیری روش درست اجازه‌گرفتن، به نوعی «کارآگاه زبان بدن» تبدیل می‌شود و به‌خوبی می‌تواند احساسات و خواسته‌های دیگران را از روی حرکات و رفتارشان تشخیص دهد. این روایت علاوه بر جنبه‌ی آموزشی برای کودکان، برای والدین و مربیان نیز راهنمایی کاربردی ارائه می‌کند تا نحوه‌ی آموزش مفاهیم رضایت و ایمنی شخصی را به شکل مؤثر به کودکان بیاموزند. مجموعه‌ی «ما می‌گوییم چه اشکالی دارد» به تقویت مهارت‌های اجتماعی و عاطفی در کودکان خردسال می‌پردازد و آن‌ها را با بخش‌های مختلف مفهوم رضایت آشنا می‌کند. هر جلد از این مجموعه، وجهی از رضایت را بررسی می‌کند تا کودکان یاد بگیرند احساسات فیزیکی خود را شناسایی کنند، نشانه‌های زبان بدن را بشناسند، نحوه‌ی درخواست و پذیرش پاسخ دیگران را بیاموزند و ارزش بدن خود را درک کنند. این مجموعه با استفاده از داستان‌هایی کوتاه، موقعیت‌های ساده و شخصیت‌های متنوع، به کودکان می‌آموزد چگونه واژگان و رفتارهای مناسب برای برقراری ارتباط رضایت‌مند و محترمانه را در زندگی روزمره به کار ببرند.