کتاب صومعه پارما اثر استاندال، ترجمه محمد نجابتی، انتشارات ققنوس

رمان «صومعه پارم» اثر استندال، یکی از برجسته‌ترین آثار ادبی قرن نوزدهم است که در سال ۱۸۳۹ منتشر شد. این اثر روایتی از زندگی یک نجیب‌زاده ایتالیایی در دوران ناپلئونی و پس از آن را به تصویر می‌کشد؛ رمانی که مورد تحسین نویسندگان بزرگی چون بالزاک، تولستوی، آندره ژید، دی لمپدوسا و هنری جیمز قرار گرفته است. «صومعه پارم» نه‌تنها در دنیای ادبیات جایگاهی والا دارد، بلکه الهام‌بخش اقتباس‌های متعددی در قالب اپرا، فیلم و سریال تلویزیونی نیز بوده است. داستان با شخصیت فابریزیو دل دونگو، اشراف‌زاده‌ای جوان از خانواده‌ای ایتالیایی، آغاز می‌شود. او با روحیه‌ای شورانگیز و ماجراجو تصمیم می‌گیرد فرمان پدر راست‌گرای خود را نادیده بگیرد و برای پیوستن به نیروهای ناپلئون رهسپار میدان جنگ شود. فابریزیو در نبرد واترلو با هیجانی آمیخته از شوق قهرمانی و جلال جنگ وارد میدان می‌شود، اما حوادث غیرمنتظره، مسیر سرنوشت او را دگرگون می‌سازد. پس از جنگ، بنا بر توصیه اطرافیان، فابریزیو به میلان بازمی‌گردد. با این حال، پدرخوانده‌اش، مارکی دل دونگو، او را از قصر طرد می‌کند و فابریزیو ناگزیر به خانه عمه‌اش در پارم پناه می‌برد. عمه‌اش، ژینا، زنی زیبا و جذاب است که پس از بیوگی با دوک پیرِ دو سانسورینا ازدواج کرده و از چهره‌های برجسته دربار کوچک پارم به شمار می‌آید. در این محیط پرزرق‌وبرق، جایی که جاه‌طلبی و سیاست بر همه‌چیز سایه افکنده، فابریزیوی جوان درمی‌یابد که راه افتخار نظامی به رویش بسته شده است. او برای همراهی با آرزوهای جاه‌طلبانه عمه‌اش، مسیر کشیشی را برمی‌گزیند و به‌عنوان معاون اسقف پیر منصوب می‌شود. با این حال، روح سرکش و پرتب‌وتابش که هنوز به آرامش نرسیده، او را درگیر عشق‌های پرحادثه و زودگذری می‌کند که سرنوشتش را به پیچ‌وخم تازه‌ای می‌کشاند.