کتاب بورخس و اورانگوتان‌های ابدی اثر لوئیس فرناندو وریسیمو، ترجمه امیر یداله پور، انتشارات بان

وگلشتاین داستانی از خورخه لوئیس بورخس را ترجمه کرده بود، اما این ترجمه چندان به مذاق بورخس خوش نیامد و همین نارضایتی سبب شد نامه‌نگاری‌های جدل‌آمیزی میان آن دو شکل بگیرد. در جریان این مکاتبات، وگلشتاین تازه دریافت که بورخس در جهان ادبیات چه جایگاه والایی دارد و با چه نویسنده‌ای سروکار دارد، اما آن زمان دیگر برای اصلاح روابط دیر شده بود. هر چه او کوشید تا دل نویسنده آرژانتینی را به‌دست آورد، بورخس از پاسخ دادن خودداری کرد و هیچ‌یک از نامه‌هایش را بی‌پاسخ نگذاشت. بیست‌و‌پنج سال بعد، فرصت تازه‌ای فراهم شد تا وگلشتاین و بورخس یکدیگر را رو‌به‌رو ملاقات کنند. این دیدار به بهانه‌ی گشودن رمزهای پرونده‌ای جنایی رخ داد و در خلال آن، آن دو از ادگار آلن پو، اچ. پی. لاوکرفت، اسطوره‌ها، تاریخ و مباحث فلسفی و ادبی دیگر سخن گفتند. رمان «بورخس و اورانگوتان‌های ابدی» اثری پیچیده و چندلایه است؛ کلافی از حقیقت و دروغ که در عین حال ادای دینی به ادبیات پلیسی و جنایی به شمار می‌آید.