کتاب تانگوی شیطان اثر لاسلو کراسناهورکایی، ترجمه سپند ساعدی، انتشارات نگاه

بارش‌های بی‌رحمانه‌ی پاییزی و هجوم عنکبوت‌ها، به تدریج خانه‌ها را پوسانده و روستاییان را در فلاکتی عمیق فرو برده است. آنان که این مصیبت توان زیستن را از ایشان گرفته، اکنون نومید و درمانده، همچون حیواناتی گرفتار در دام، چشم‌به‌راه روزنه‌ای از امید برای گریز از این مزرعه‌ی نفرین‌شده نشسته‌اند. در میانه‌ی این سیاهی، خبری دهان‌به‌دهان می‌چرخد: ایریمیاس، یکی از اهالی پیشین روستا که مدتی پیش گمان می‌رفت مرده باشد، به‌گونه‌ای مرموز دوباره به زندگی بازگشته است. شنیدن این خبر، همانند جرقه‌ای در تاریکی، در دل روستاییان کورسوی امیدی به رهایی از این وضعیت دهشتناک می‌افکند. کراسناهورکایی در رمان «تانگوی شیطان»، تصویری آخرالزمانی از سرزمینی می‌سازد که در آن هر قطره‌ی باران، پیام‌آور جهنم است. فضای این اثر چنان سنگین و سوزان است که خواننده تنها برای لحظاتی کوتاه می‌تواند از حرارت و شعله‌های نثر آتشین نویسنده در امان بماند. رمان «تانگوی شیطان» مجموعه‌ای از عناصر شادی، دین، کمدی سیاه، سیاست و فرهنگ عامه‌ی مجارستان را در هم می‌آمیزد و به داستانی تمثیلی درباره‌ی ماهیت خودِ روایت بدل می‌شود؛ کتابی درباره‌ی قصه‌هایی که انسان برای بقا و معنا بخشیدن به زندگی خود می‌پردازد و برای تسلط بر دیگران بازمی‌گوید. این اثر در ژرف‌ترین لایه‌هایش به رابطه‌ی میان واقعیت و روایت می‌پردازد و مرز مبهم میان «رمان تانگوی شیطان» و واقعیت زندگی را به چالش می‌کشد.