کتاب ارتش ایران هخامنشی اثر دانکن هد، ترجمه محمد آقاجری، انتشارات ققنوس

امپراتوری ایران در دوران شاهان هخامنشی نزدیک به دویست سال بر بخش‌های وسیعی از خاور نزدیک و سواحل شرقی مدیترانه فرمانروایی داشت. این دولت پهناور، بزرگ‌ترین امپراتوری ایران و بی‌گمان یکی از عظیم‌ترین قدرت‌های جهان تا آن زمان به‌شمار می‌آمد. بسیاری از مورخان بر این باورند که کوروش هخامنشی با ایجاد ساختارهای نوین در ارتش و نظام اداری، ویژگی‌هایی متمایز و بنیادین در سازمان حکومتی هخامنشی پدید آورد. بااین‌حال، میزان نقش مستقیم او در شکل‌گیری این اصلاحات به‌درستی روشن نیست. منابع تاریخی درباره نظام نظامی و اداری هخامنشیان ماهیتی ناهمگون و گاه متناقض دارند. از آن‌جا که تعداد اندکی از ایرانیان در این دوران به نگارش تاریخ پرداخته‌اند، نویسندگان بعدی، برای ارائه تصویری منسجم از این دوره، ناچار به بهره‌گیری از روایت‌های مورخان یونانی شده‌اند. در میان آنان، هردوت نخستین و برجسته‌ترین تاریخ‌نگار به‌شمار می‌رود که در خلال روایت خود از نبردهای ایران و یونان، به تفصیل درباره چگونگی شکل‌گیری و گسترش امپراتوری هخامنشی سخن گفته است. کتاب «ارتش ایران در دوران هخامنشی» با تکیه بر این منابع، سازمان نظامی این امپراتوری، ساختار فرماندهی، آموزش‌های نظامی پارسیان، یگان‌های پاسداران و نظام سربازگیری در استان‌ها را به‌دقت بررسی می‌کند. افزون بر این، در فصل‌های بعدی کتاب، موضوعاتی چون جامه‌های پارسی و مادی، ترکیب سربازان ایرانی و بیگانه، و شیوه آماده‌سازی ارتش برای نبردها نیز به‌طور جامع تحلیل و واکاوی شده است.