کتاب جولیوس قیصر اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه ابوالحسن تهامی، انتشارات نگاه

نمایشنامه «جولیوس قیصر» یا «تراژدی ژولیوس سزار» (در نسخه نخست فوُلیو با عنوان The Tragedie of Ivlivs Cæsar) اثری تاریخی و یکی از برجسته‌ترین تراژدی‌های ویلیام شکسپیر است که نخستین‌بار در سال ۱۵۹۹ میلادی بر صحنه رفت. داستان این نمایشنامه بر محور توطئه، قدرت، خیانت و پیامدهای آن در جمهوری روم می‌چرخد. داستان از جایی آغاز می‌شود که بروتوس، یکی از سناتورهای ارجمند روم، به توطئه‌ای به رهبری کاسیوس برای قتل ژولیوس سزار می‌پیوندد. این اقدام، زنجیره‌ای از خیانت و درگیری را برمی‌انگیزد. در پی این واقعه، مارک آنتونی، دوست وفادار سزار، مردم را علیه توطئه‌گران شورانده و خصومت شدیدی میان دو جناح قدرت شکل می‌گیرد. در نتیجه، رم گرفتار آشوب و جنگ داخلی می‌شود. نمایش با برگزاری جشنی بزرگ آغاز می‌شود؛ مردمان عوام رم بازگشت پیروزمندانه ژولیوس سزار را پس از شکست دادن پسران رقیب نظامی‌اش، پومپی، جشن می‌گیرند. در میان هیاهوی مردم، تریبون‌ها با سرزنش شهروندان به دلیل تغییر وفاداری از پومپی به سزار، تلاش می‌کنند شور و شوق جشن را فرو بنشانند، اما مردم در پاسخ، توهین‌های آنان را بازمی‌گردانند و شادی خود را ادامه می‌دهند. در جشن لوپرکال، سزار در میان جمعیت رژه پیروزی برگزار می‌کند. در این هنگام، فالگیری به او هشدار می‌دهد که از «ایدهای مارس» بپرهیزد؛ اما سزار این هشدار را نادیده می‌گیرد. همزمان، کاسیوس در تلاش است تا بروتوس را متقاعد کند که به توطئه علیه سزار بپیوندد. هرچند بروتوس، که دوستی نزدیک با سزار دارد، از کشتن او تردید دارد، سرانجام بر این باور می‌رسد که سزار ممکن است از قدرت خود سوءاستفاده کند و جمهوری را به نابودی بکشاند. کمی بعد، آنان از زبان کاسکا می‌شنوند که مارک آنتونی در حضور مردم سه‌بار تاج روم را به سزار پیشنهاد کرده است و هر بار، سزار با تظاهر به تواضع، آن را رد کرده است. کاسکا توضیح می‌دهد که این امتناع‌های مکرر در واقع نمایش قدرت و زیرکی سزار است، زیرا او امید دارد مردم از روی شور و شوق، تاج را با اصرار بیشتری به او تعارف کنند...