کتاب صادق هدایت و هراس از مرگ اثر محمد صنعتی، انتشارات مرکز
کتاب صادق هدایت و هراس از مرگ اثر محمد صنعتی، انتشارات مرکز
ناشر : مرکز
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۲سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
صادق هدایت یکی از برجستهترین، مشهورترین و در عین حال بحثبرانگیزترین نویسندگان و روشنفکران معاصر ایران است. بسیاری از نویسندگان و روشنفکران ایرانی، آگاهانه یا ناخودآگاه، تحت تأثیر اندیشهها و آثار او قرار گرفتهاند. هدایت از پیشگامان داستاننویسی مدرن فارسی به شمار میرود و برخی از داستانهایش در تاریخ ادبیات ایران ماندگار شدهاند. معروفترین و شاخصترین اثر او، رمان «بوفکور»، نهتنها مشهورترین رمان مدرن فارسی، بلکه یکی از پرمناقشهترین آثار ادبی معاصر ایران است. میتوان گفت در ادبیات مدرن فارسی دربارهی هیچ کتابی به اندازهی «بوفکور» نقد، مقاله و پژوهش نوشته نشده است.
زندگی و خودکشی صادق هدایت نیز همانند آثارش همواره موضوع بحث و تحلیل بوده است. دربارهی زندگی شخصی و مرگ او کتابها و مقالههای فراوانی منتشر شده است. یکی از آثار مهم در این زمینه، کتاب «صادق هدایت و هراس از مرگ» نوشتهی محمد صنعتی است. صنعتی، روانپزشک، نویسنده و منتقد ادبی برجستهای است که در زمینهی نقد روانکاوانه آثار متعددی تألیف کرده و این کتاب از مهمترین تحقیقات او دربارهی هدایت محسوب میشود.
ایدهی اصلی این کتاب آن است که صادق هدایت، برخلاف برداشت عمومی و تصاویری که از او ساختهاند، در اصل نویسندهای مرگاندیش و مروج خودکشی نیست؛ بلکه بهگونهای شگفتانگیز، شور زندگی و میل به جاودانگی در او دیده میشود. صنعتی برای اثبات این دیدگاه، فضای فکری و فرهنگی روشنفکری ایران را از دوران مشروطه تا دههی هفتاد بررسی میکند. از نظر او، بیشتر روشنفکران همعصر هدایت ذهنیتی اسطورهای و متأثر از فرهنگ عرفانی داشتند؛ فرهنگی که زندگیگریز و مروج دلکندن از جهان مادی بود. در مقابل، صادق هدایت اسطورهستیز است. هرچند او در «بوفکور» از عناصر اسطورهای بهره میگیرد، اما ساختار و منطق این رمان ضداسطوره و منتقد اسطورهگرایی است.
محمد صنعتی در کتاب «صادق هدایت و هراس از مرگ» به مسئلهی خودکشی هدایت نیز پرداخته و به عنوان یک روانپزشک این دیدگاه را رد میکند که هدایت افسرده بوده است. او این اقدام را نوعی اعتراض میداند و باور دارد سفر هدایت به پاریس پیش از مرگش نیز در همین راستا بوده است؛ زیرا در ایران ممکن بود خودکشی او پنهان بماند. صنعتی تأکید میکند که فرد افسرده اصولاً میل به نوشتن ندارد؛ هرچند هنر از درونیترین درد انسان میجوشد، اما حاصل افسردگی نیست.
در بخش دیگری از کتاب، صنعتی دربارهی نقد روانکاوانه توضیح میدهد که در این شیوهی تحلیل، علاوه بر خودآگاه نویسنده، ناخودآگاه او نیز نقش دارد. در هر اثر ادبی، عناصری وجود دارد که از انگیزههای پنهان نویسنده سرچشمه گرفته است؛ اموری که خود او از آنها ناآگاه بوده است. به باور صنعتی، هدف او در «صادق هدایت و هراس از مرگ» تنها ارائهی یک تحلیل روانکاوانه از آثار هدایت نیست، بلکه میکوشد با نگاهی ساختشکنانه و روانتحلیلگرانه، متن «بوفکور» را بازخوانی کند و در ضمن، به بررسی تاریخ فرهنگی، اسطورهسازی و اسطورهزدایی در ذهن و زبان روشنفکری ایرانی بپردازد.
محمد صنعتی در این کتاب تلاشی هدفمند و دقیق کرده است تا از زاویهای نو، زندگی و اندیشههای صادق هدایت را بازشناسی کند و تصویری تازه از یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان تاریخ ادبیات ایران ارائه دهد.
صادق هدایت یکی از برجستهترین، مشهورترین و در عین حال بحثبرانگیزترین نویسندگان و روشنفکران معاصر ایران است. بسیاری از نویسندگان و روشنفکران ایرانی، آگاهانه یا ناخودآگاه، تحت تأثیر اندیشهها و آثار او قرار گرفتهاند. هدایت از پیشگامان داستاننویسی مدرن فارسی به شمار میرود و برخی از داستانهایش در تاریخ ادبیات ایران ماندگار شدهاند. معروفترین و شاخصترین اثر او، رمان «بوفکور»، نهتنها مشهورترین رمان مدرن فارسی، بلکه یکی از پرمناقشهترین آثار ادبی معاصر ایران است. میتوان گفت در ادبیات مدرن فارسی دربارهی هیچ کتابی به اندازهی «بوفکور» نقد، مقاله و پژوهش نوشته نشده است.
زندگی و خودکشی صادق هدایت نیز همانند آثارش همواره موضوع بحث و تحلیل بوده است. دربارهی زندگی شخصی و مرگ او کتابها و مقالههای فراوانی منتشر شده است. یکی از آثار مهم در این زمینه، کتاب «صادق هدایت و هراس از مرگ» نوشتهی محمد صنعتی است. صنعتی، روانپزشک، نویسنده و منتقد ادبی برجستهای است که در زمینهی نقد روانکاوانه آثار متعددی تألیف کرده و این کتاب از مهمترین تحقیقات او دربارهی هدایت محسوب میشود.
ایدهی اصلی این کتاب آن است که صادق هدایت، برخلاف برداشت عمومی و تصاویری که از او ساختهاند، در اصل نویسندهای مرگاندیش و مروج خودکشی نیست؛ بلکه بهگونهای شگفتانگیز، شور زندگی و میل به جاودانگی در او دیده میشود. صنعتی برای اثبات این دیدگاه، فضای فکری و فرهنگی روشنفکری ایران را از دوران مشروطه تا دههی هفتاد بررسی میکند. از نظر او، بیشتر روشنفکران همعصر هدایت ذهنیتی اسطورهای و متأثر از فرهنگ عرفانی داشتند؛ فرهنگی که زندگیگریز و مروج دلکندن از جهان مادی بود. در مقابل، صادق هدایت اسطورهستیز است. هرچند او در «بوفکور» از عناصر اسطورهای بهره میگیرد، اما ساختار و منطق این رمان ضداسطوره و منتقد اسطورهگرایی است.
محمد صنعتی در کتاب «صادق هدایت و هراس از مرگ» به مسئلهی خودکشی هدایت نیز پرداخته و به عنوان یک روانپزشک این دیدگاه را رد میکند که هدایت افسرده بوده است. او این اقدام را نوعی اعتراض میداند و باور دارد سفر هدایت به پاریس پیش از مرگش نیز در همین راستا بوده است؛ زیرا در ایران ممکن بود خودکشی او پنهان بماند. صنعتی تأکید میکند که فرد افسرده اصولاً میل به نوشتن ندارد؛ هرچند هنر از درونیترین درد انسان میجوشد، اما حاصل افسردگی نیست.
در بخش دیگری از کتاب، صنعتی دربارهی نقد روانکاوانه توضیح میدهد که در این شیوهی تحلیل، علاوه بر خودآگاه نویسنده، ناخودآگاه او نیز نقش دارد. در هر اثر ادبی، عناصری وجود دارد که از انگیزههای پنهان نویسنده سرچشمه گرفته است؛ اموری که خود او از آنها ناآگاه بوده است. به باور صنعتی، هدف او در «صادق هدایت و هراس از مرگ» تنها ارائهی یک تحلیل روانکاوانه از آثار هدایت نیست، بلکه میکوشد با نگاهی ساختشکنانه و روانتحلیلگرانه، متن «بوفکور» را بازخوانی کند و در ضمن، به بررسی تاریخ فرهنگی، اسطورهسازی و اسطورهزدایی در ذهن و زبان روشنفکری ایرانی بپردازد.
محمد صنعتی در این کتاب تلاشی هدفمند و دقیق کرده است تا از زاویهای نو، زندگی و اندیشههای صادق هدایت را بازشناسی کند و تصویری تازه از یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان تاریخ ادبیات ایران ارائه دهد.
دستههای مرتبط
کتابادبیاتپژوهش ادبیزندگینامه و خاطراتزندگینامهادبیاتپژوهش ادبیزندگینامه و خاطراتزندگینامهپژوهش ادبیزندگینامه
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب صادق هدایت و هراس از مرگ اثر محمد صنعتی، انتشارات مرکز