کتاب پرسش‌های بنیادین اثر براین مگی، ترجمه مانی صالحی علامه، انتشارات ماهی

چگونه می‌توان در برابر ناشناختنی‌ها، زندگی‌ای معنادار داشت؟ ما انسان‌ها درباره‌ٔ خودِ وجود، سخنی برای گفتن نداریم؛ تنها چشمانمان را گشودیم و خود را در جهانی یافتیم که پیش از ما وجود داشته است. در ژرفای وجودمان نیازی بنیادین نهفته است؛ نیازی برای فهمیدن اینکه «کیستیم» و «در چه جهانی زندگی می‌کنیم». منطق و عقل ما را تا حدی پیش می‌برند، اما راز و رمز هستی همچنان پابرجاست. هنگامی که ذهن و حواس از درک بازمی‌مانند، ایمان به‌ظاهر راهی موجه به نظر می‌رسد... بااین‌حال، ایمان برابر با دانش نیست. در کتاب «پرسش‌های اولین و آخرین»، برایان مَگی، فیلسوف نامدار معاصر، با بیانی روشن و تأمل‌برانگیز استدلال می‌کند که ما هیچ راهی قطعی برای شناخت ماهیت وجود یا دستیابی به پاسخ‌های نهایی درباره‌ٔ پرسش‌های بنیادینی که انسان همواره با آنها روبه‌رو بوده است، نداریم. مگی با فصاحت و دقت، ما را فرامی‌خواند تا نقشه‌ٔ آنچه را که قابل شناخت است ترسیم کنیم و مرزهای «معناداربودن» را دریابیم. او این شیوهٔ اندیشیدن را در پیوند با آموزگاران بزرگ فلسفه ــ لاک، هیوم، کانت و شوپنهاور ــ شرح می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه چنین رویکردی به معمای وجود می‌تواند زندگی ما را پربارتر کند و درک ما را از وضعیت انسانی دگرگون سازد. چنان‌که مگی می‌گوید: تفاوتی عظیم هست میان «گم‌شدن در روشنایی روز» و «گم‌شدن در تاریکی شب». «پرسش‌های اولین و آخرین» دستاوردی سترگ در قلمرو فلسفه است؛ تأملی ژرف و شخصی درباره‌ٔ معنای زندگی، شیوه‌های رویارویی با واقعیت، و مواجههٔ آگاهانه با مرگ و ناشناختگی وجود.