کتاب هنر خوردن انبه اثر دنی لافریر، ترجمه علی نساجی زواره، انتشارات رایبد

کتاب «هنر خوردن انبه» یا همان «هنر تقریباً گمشدۀ هیچ‌کاری نکردن»، مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته از جستارهای طنزآمیز، شاعرانه و درعین‌حال انتقادی است که با روایت لحظه‌هایی از زندگی روزمره، می‌کوشد کیفیت ازدست‌رفته‌ی حضور انسان در جهان معاصر را به خواننده یادآوری کند. لافریر در این کتاب، ضرباهنگ تند، شتاب‌زدگی بی‌وقفه و ریتم بی‌قاعده‌ی زندگی مدرن را دست‌مایه‌ی همه‌ی جستارهای کوتاه و بسیار کوتاهش قرار داده است. او با نگاهی ریزبین و نکته‌سنجانه، ما را دعوت می‌کند از این آشوب و بی‌قراری روزگار فاصله بگیریم و در دل سکوت و سکون لحظه‌ها آرام بگیریم. نویسنده هرچند ضرورت حرکت و سرعت را در بخش‌هایی از زندگی انکار نمی‌کند، اما تلنگری می‌زند که به یادمان آورد سخن سهراب شهید ثالث، فیلم‌ساز ایرانی، همچنان طنین‌انداز است: «ای مردم، دارید بد زندگی می‌کنید!» «هنر خوردن انبه؛ هنر تقریباً گمشدۀ هیچ‌کاری نکردن» تلاشی است برای درک بهتر جهان از دریچۀ همان ریزه‌کاری‌هایی که در نگاه اول یا بسیار مهم جلوه می‌کنند یا کاملاً بی‌اهمیت به نظر می‌رسند. نویسنده از ما می‌پرسد: چه ایرادی دارد اگر در میانه‌ی روز، جایی در خانه‌ی پدری، در خانۀ دوست، یا در خانۀ خود، چه در جوانی، چه در میانسالی یا پیری، در جنوب گرم یا شمال سرد، بی‌هیچ عجله‌ای روی صندلی راحتی لم بدهید، انبه‌ای تازه را آرام‌آرام، لقمه‌لقمه بجوید و در لذت ساده و صمیمی این تجربه غوطه‌ور شوید؟ چه اشکالی دارد اگر بعد از این عیش کوتاه و ناب، به خواب نیمروزی فرو روید؛ خوابی که شاید آخرین لذت حقیقیِ ممکن در جهان باشد؟ لافریر در این کتاب، ما را به چنین تجربه‌ای ناب، انسانی و درعین‌حال فراموش‌شده دعوت می‌کند؛ تجربه‌ای که بازگشت به سادگی زندگی و تمرین لذت بردن از هیچ‌کاری نکردن را یادآوری می‌کند.