کتاب رنگ آمیزی با خط و نقاشی(ساکن جان) اثر مجتبی فائزی راد، انتشارات سبزان

جلال‌الدین محمد بلخی، خداوندگار شعر پارسی، از بزرگ‌ترین شاعران قرن هفتم هجری است. او همواره در میان دوستداران شعر، ادب و عرفان شهرتی فراگیر داشته است. حضور مولوی در حافظه تاریخی و فرهنگی ما انکارناپذیر است؛ نه‌تنها مردم ایران، بلکه جهانیان نیز به او می‌بالند و وی را از آنِ خود می‌دانند، چراکه شاعر آزاداندیشی است، انسان‌دوست و حق‌پرست. مولوی خطیب و واعظی توانا بود که از حکمت و معرفت سخن می‌گفت، اما با دیدار شمس تبریزی، دگرگونی بزرگی در زندگی‌اش پدید آمد. او درس و مدرسه را رها کرد و در پی آواز عشق و شور شمس روان شد. شمس تبریزی او را از منبر و محراب به میدان رقص و سماع کشاند و از آن پس، ترانه و شعر عاشقانه در جان مولوی ریشه دواند و بالید. نتیجه این دگرگونی، سرودن اشعاری شورانگیز و عشق‌آمیز بود که هنوز نیز ورد زبان عاشقان و دلدادگان است. افزون بر اشعار عاشقانه، مولوی در سرودن اشعار پندآموز و حکمت‌آمیز نیز تبحر داشت. مثنوی معنویِ او را می‌توان از گران‌قدرترین پندنامه‌های ایرانی و از شاهکارهای ادبیات فارسی دانست. اشعار مولوی، چه عارفانه و چه حکیمانه، همگی از ژرفای جان برآمده و بر دل هر خواننده‌ای می‌نشینند. ترکیب این اشعار ناب با دو هنر کهن ایران‌زمین، یعنی خوش‌نویسی و نقاشی، تابلویی می‌آفریند دل‌انگیز، چشم‌نواز و آموزنده. در فرهنگ ایرانی، این دو هنر والا همواره در کنار یکدیگر پرورده و گرامی داشته شده‌اند. در کتاب پیش رو نیز آمیزش هنرمندانه خط و نقش، جلوه‌ای تازه یافته است. هنردوستان می‌توانند با رنگ‌آمیزی این نقش‌مایه‌ها و خطوط زیبا، ضمن بهره‌بردن از آرامشی عمیق ـ که از ثمرات روشن رنگ‌آمیزی است ـ جان و تن خویش را در دریای بیکران شعر مولانا شست‌وشو دهند و از این هم‌نشینی شعر و رنگ لذتی ژرف و ماندگار ببرند.