کتاب کابوک اثر جاش ملرمن، ترجمه دیاکو ابراهیمی، انتشارات باژ

رمان «کابوک» اثری از جاش ملرمن، با تنشی روایی هم‌سنگ با کتاب «جاده» و ترسی دقیق و نفس‌گیر همچون آثار کلاسیک استفان کینگ، مخاطب را به دنیایی آخرالزمانی در آینده‌ای نزدیک می‌برد. این اثر، شاهکاری پرتعلیق از تخیلی خیره‌کننده است که از نخستین جمله تا پایان، ضربان ترس را در ذهن خواننده زنده نگه می‌دارد. چیزی آن‌ بیرون وجود دارد… چیزی هولناک که نباید دیده شود. تنها یک نگاه کافی است تا انسان را به سوی خشونتی مرگبار بکشاند. هیچ‌کس نمی‌داند آن چیست یا از کجا آمده است. پنج سال پس از آغاز این فاجعه، تنها اندکی از بازماندگان پراکنده بر جای مانده‌اند؛ از جمله مالوری و دو فرزند خردسالش. او در خانه‌ای متروکه کنار رودخانه روزگار می‌گذراند و در آرزوی رسیدن به پناهگاهی است که بتواند امنیت خود و کودکانش را تضمین کند. اکنون که دختر و پسر مالوری چهار ساله شده‌اند، زمان فرار فرا رسیده است. اما این سفر، سفری مملو از وحشت است: بیست مایل قایقرانی با چشم‌های بسته، بدون تکیه‌گاهی جز عقل و گوش‌های تربیت‌یافته‌ی کودکانش. یک اشتباه کوچک می‌تواند مرگبار باشد و چیزی در تاریکی، ردّ آن‌ها را دنبال می‌کند. آیا آن موجود، انسان است یا حیوان؟ یا شاید هیولایی ناشناخته؟ مالوری، در محاصره‌ی تاریکی و صداهای آشنا اما دلهره‌آور، راهی سفری هراس‌انگیز می‌شود؛ سفری میان ترس و امید، که او را وادار می‌کند به گذشته بازگردد و با کسانی روبه‌رو شود که روزی نجاتشان داده بود. در آن دوران، گروهی از غریبه‌ها به رهبری تام گرد هم آمدند تا در برابر این وحشت پنهان ایستادگی کنند و از دل هرج‌ومرج، نظمی تازه بیافرینند. اما با کاهش منابع، ناچار می‌شوند پا به دنیای بیرون بگذارند و با پرسشی ویرانگر روبه‌رو شوند: در جهانی که به جنون رسیده، به چه کسی می‌توان اعتماد کرد؟ رمان پرتعلیق و نفس‌گیر «کابوک» با درهم‌تنیدگی گذشته و حال، تصویری تکان‌دهنده از جهانی ناشناخته ارائه می‌دهد؛ جهانی که خواننده را تا واپسین صفحه، در اسارت دلهره و کنجکاوی نگه می‌دارد.