کتاب میرزا مهدی اصفهانی اثر مقداد نبوی رضوی، انتشارات نگاه معاصر

میرزا محمدمهدی غروی اصفهانی‌ (۱۳۰۳ تا ۱۳۶۵ قمری / ۱۲۶۴ تا ۱۳۲۵ شمسی) از فقیهان برجسته و نامدار شیعه در قرن چهاردهم هجری به شمار می‌رود. او به‌ سبب مخالفت صریح با فلسفه و عرفان و نیز به دلیل ارائه‌ی دیدگاه‌ها و اندیشه‌های خاص خود در زمینه‌ی فقه اعتقادی مذهب تشیع، جایگاهی ویژه در میان علمای شیعه یافت. میرزا مهدی غروی اصفهانی این اندیشه‌ها را در حوزه‌ علمیه‌ی مشهد مطرح و به شاگردان خود منتقل کرد و از همین رو، به‌عنوان عالمی شناخته‌شده با مجموعه‌ای از موافقان و مخالفان جدی شناخته می‌شود. افکار و مبانی فکری او نه تنها در دوران حیاتش، بلکه در سال‌ها و دهه‌های پس از وفاتش نیز مورد توجه و بررسی قرار گرفت. در برخی حوزه‌های علوم دینی، دیدگاه‌های وی به‌طور منظم تحلیل و نقد شده و بعدها شماری از پژوهشگران و متفکران صاحب تحصیلات جدید نیز این اندیشه‌ها را مورد مطالعه و ارزیابی قرار دادند. میرزا مهدی غروی اصفهانی با رویکردی متمایز در اندیشه‌ی دینی، نقشی اثرگذار در جریان فکری حوزه‌ی علمیه‌ی مشهد داشت و میراث فکری او همچنان در مباحث کلامی و فقهی مذهب تشیع مورد توجه و گفت‌وگو است.