کتاب دستور زبان فارسی معاصر اثر ژیلبر لازار، ترجمه مهستی بحرینی، انتشارات هرمس

زبان فارسی تا امروز عمدتاً در قالب کلاسیک خود توصیف شده است، اما فارسی معاصر که در آثار ادبی فراوان امروزی حضور دارد، با زبان کلاسیک تفاوت‌های چشمگیری دارد. زبان محاوره‌ای نیز به‌طور محسوسی از شکل کلاسیک فاصله گرفته است. از آن‌جا که این زبان، هم ابزار ارتباط روزمره در میان تمام طبقات اجتماعی است و هم به‌واسطه رستاخیز ادبی سال‌های اخیر، بیش از گذشته در قلمرو ادبیات نفوذ کرده، سزاوار توجه و بررسی دقیق‌تری است. بر همین اساس، کوشش برای تدوین و توصیف دستور زبان فارسی معاصر، آن‌گونه که در گفتار و نوشتار امروزی، به‌ویژه بر پایه کاربست در شهر تهران جلوه‌گر است، اقدامی علمی و ضروری به شمار می‌آید. امید می‌رود این دستور زبان برای استادانی که به تدریس زبان فارسی می‌پردازند و نیز برای زبان‌آموزانی که خواهان شناخت دقیق ساختار و نظام زبانی ایران معاصرند، سودمند واقع شود. ژیلبر لازارد، زبان‌شناس و ایران‌شناس برجسته فرانسوی، از چهره‌های شاخص در پژوهش درباره زبان فارسی و زبان‌های ایرانی بود. از آثار او می‌توان به بررسی زبان‌های گوناگون ایرانی، ترجمه شعر کلاسیک فارسی و پژوهش‌های ارزشمند در حوزه گونه‌شناسی زبانی، به‌ویژه در زمینه هم‌ترازی صرفی اشاره کرد. افزون بر این، لازارد زبان‌های مختلف پلینزی، از جمله زبان تاهیتی، را نیز به‌طور جامع مورد مطالعه قرار داد. او در مدرسه عالی هنرهای علمی، مسئولیت پژوهشی و مدیریت دوره‌های زبان‌شناسی و زبان‌شناسی ایران را بر عهده داشت.