کتاب 13 قصه از کلیله و دمنه اثر مژگان شیخی، انتشارات قدیانی

کتاب «کلیله و دمنه» در اصل اثری هندی است که در دوران ساسانیان به ایران راه یافت و جایگاه ویژه‌ای در ادب و فرهنگ ایرانی پیدا کرد. این کتاب مجموعه‌ای از حکایت‌های متنوع و پندآموز است که بیشتر آنها از زبان حیوانات روایت می‌شود. داستان‌ها با بیانی ساده اما پرمعنا نوشته شده‌اند و هرکدام نکته‌هایی ظریف و آموزنده را در دل خود نهفته دارند. نام این اثر از دو شغال به نام‌های «کلیله» و «دمنه» گرفته شده و بخش مهمی از کتاب به سرگذشت این دو شخصیت اختصاص دارد. در قرن ششم هجری قمری، نصرالله منشی، یکی از دبیران زبردست دربار غزنوی، این کتاب را از زبان عربی به فارسی برگرداند. او که در هر دو زبان فارسی و عربی تبحر داشت، ترجمه را با دقت و مهارت بسیار انجام داد و با افزودن نثری شیوا و روان، اثری ماندگار آفرید. کتاب کلیله و دمنه شامل پانزده باب است و در گذر زمان به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است. این اثر همواره مورد توجه دانشمندان، ادیبان و سخنوران بوده و به‌عنوان گنجینه‌ای از دانش، تجربه و حکمت نیاکان شناخته می‌شود. گفته‌اند مردمان گذشته این کتاب را گرد آورده‌اند تا آینه‌ای از خرد و اندیشه‌ی خود برای نسل‌های آینده بر جای گذارند. قرن‌هاست که خوانندگان این اثر از حکایت‌های آن درس زندگی می‌آموزند و آن را با احترام و علاقه حفظ و مطالعه می‌کنند.