کتاب آهسته با گل سرخ اثر اکبر رادی، انتشارات قطره

نمایشنامهٔ «آهسته با گل سرخ» اثر اکبر رادی یکی از شاخص‌ترین و تأثیرگذارترین آثار تئاتر ایران در دههٔ ۶۰ به‌شمار می‌آید. این اثر که در سال ۱۳۶۵ نوشته شد، بازتابی از روابط خانوادگی، تضادهای طبقاتی و تحولات اجتماعی دوران انقلاب اسلامی است. رادی در این نمایشنامه با دقت و حساسیت، بحران‌های هویتی و چالش‌های فردی را در بستر دگرگونی‌های سیاسی و اجتماعی آن زمان به تصویر می‌کشد. ### خلاصه داستان نمایشنامه داستان در خانهٔ عبدالحسین دیلمی، تاجر مرفه چای در تهران، رخ می‌دهد. خانوادهٔ دیلمی در اوج تحولات انقلابی و اعتصابات سراسری، در خانه‌ای بزرگ و مجلل زندگی می‌کنند. در این خانه شخصیت‌هایی چون شمس‌الملوک، همسر دیلمی، فرزندانشان سینا و سیامک، ساناز خواهرزادهٔ شمس‌الملوک و جلال، برادرزادهٔ دیلمی حضور دارند. با ورود جلال از رشت به تهران، شکاف‌ها و تنش‌های طبقاتی و فرهنگی خانواده آشکار می‌شود. این تضادها در جریان حوادث انقلابی به اوج می‌رسد و نهایتاً جلال در شبی خونین، جان خود را از دست می‌دهد. ### مضامین اجتماعی و هویتی «آهسته با گل سرخ» بیش از یک روایت خانوادگی است؛ این نمایشنامه بازتابی از جامعهٔ ایران در سال‌های پرالتهاب انقلاب محسوب می‌شود. رادی در این اثر به‌طور ویژه به بحران هویت، جدال طبقاتی و چالش‌های نسل جوان در برخورد با ساختارهای اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد. او با بیان هنرمندانهٔ مفاهیمی همچون عدالت، آزادی و برابری، نگاهی انتقادی به مناسبات اجتماعی زمانه‌اش دارد. ### زبان و سبک نگارش رادی در نوشتن این نمایشنامه از زبانی ساده و روان بهره برده است. دیالوگ‌های طبیعی و فضاهای ملموس، شخصیت‌ها را باورپذیر و نزدیک به زندگی واقعی می‌سازد. این ویژگی‌ها سبب شده‌اند که تماشاگر به‌راحتی با جهان شخصیت‌ها و موقعیت‌های نمایشی ارتباط برقرار کند. ### جایگاه در تئاتر ایران «آهسته با گل سرخ» پس از نگارش، در تماشاخانه‌های مختلف روی صحنه رفت و با استقبال گستردهٔ مخاطبان و تحسین منتقدان همراه شد. موضوعات اجتماعی و روان‌شناختی اثر، آن را به یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های دههٔ ۶۰ شمسی تبدیل کرده است. این نمایشنامه به دلیل پرداخت عمیق به مسائل فردی و اجتماعی، همچنان جایگاهی ویژه در تاریخ نمایشنامه‌نویسی ایران دارد. ### جمع‌بندی نمایشنامهٔ «آهسته با گل سرخ» نه‌تنها تصویری دقیق از بحران‌های خانوادگی و تضادهای طبقاتی دوران انقلاب ارائه می‌دهد، بلکه با خلق شخصیت‌های چندبعدی و پرداختی انسانی، به اثری ماندگار در ادبیات نمایشی ایران تبدیل شده است. اکبر رادی با این اثر توانست بنیان‌های فکری و اجتماعی جامعهٔ معاصر خود را به‌شیوه‌ای نقادانه و در عین حال هنرمندانه بازتاب دهد.