کتاب در باب انتظار اثر هارولد شوایتزر، ترجمه مهیار آقایی، انتشارات بیدگل

به‌تعبیر بلانشو، «انتظار» نگاهی دارد به چیزی که هنوز نیامده است؛ همان وابستگی همیشگی ما به آینده، به وضعیتی که قرار است فرا برسد و ما در چشم‌به‌راهش گاه صبوریم و گاه ناشکیبا. حرکت شتابان جهان، نفوذ روزافزون تکنولوژی و توهم بی‌زمانی حاصل از سرعت انتقال و حضور همه‌چیز در زندگی روزمره، ما را به این باور رسانده که دیگر چیزی برای انتظار باقی نمانده است. اما آیا واقعاً چنین است؟ پاسخ هم آسان است و هم دشوار؛ چراکه مسئله‌ی انتظار هم‌زمان با مفاهیمی چون زمان، مکان و زیست‌جهان ما درآمیخته است. از چشم‌به‌راه ماندن برای دریافت پاسخی در شبکه‌های اجتماعی تا انتظار برای بازگشت معشوقی سفرکرده، همه و همه جلوه‌هایی از همین مفهوم چندوجهی‌اند. البته این تنها بخشی از ماجراست. کتاب «در باب انتظار» نوشته‌ی هارولد شوایتزر با نگاهی ژرف به زوایای پنهان این پدیده می‌پردازد و تلاش می‌کند آنچه روزمرگی‌های ما به امری بدیهی و عادی تبدیل کرده، دوباره دگرگون و بازاندیشی کند. شوایتزر در این اثر، ادبیات، فلسفه و هنرهای گوناگون را درهم می‌آمیزد و از دل سنت‌های نقد ادبی و زیبایی‌شناسی، چشم‌اندازی اخلاقی و هنرمندانه از فلسفه‌ی انتظار پیش می‌نهد. در این کتاب، انتظار نه تنها تجربه‌ای شخصی که امری انسانی و جهان‌شمول تلقی می‌شود؛ امری که ما را به تفکر درباره‌ی معنای «منتظر بودن» فرا می‌خواند. شاید از خلال این نگاه تازه بتوان آستانه‌ای برای درک ارزشِ چشم‌به‌راهی یا حتی برای فهم ناممکنیِ انتظار هر حقیقت یا حضوری گشود؛ حقیقتی که ممکن است هرگز از راه نرسد، اما همین نیامدن نیز معنای انتظار را از میان نمی‌برد. از همین‌رو، خواندن «در باب انتظار» ضرورتی است برای بازاندیشی در معنای زندگی امروز؛ زیستی که در آن، مفهوم انتظار همچون آینه‌ای پیش روی ما قرار می‌گیرد تا دوباره نسبت خود را با زمان، با دیگری و با جهان بازشناسیم.