کتاب بازتاب‌های شرقی سینمای علی حاتمی اثر رسول نظرزاده، انتشارات تابان خرد

زبان سینما پیوندی جدایی‌ناپذیر با علم و اندیشهٔ غربی دارد. با این حال، یافتن زبانی تصویری که بتواند با مسائل، روحیات و فرهنگ ایرانی درآمیزد، همچنان کاری بنیادی و ناتمام است؛ زبانی که در عین جهانی‌بودن، ساختاری هم‌خوان با فضای بومی و فرهنگی ایران داشته باشد. علی حاتمی، همانند بهرام بیضایی، در جست‌وجویی همه‌جانبه میان شکل‌های گوناگون هنرهای سنتی ایران گام برمی‌دارد تا از مجموع آن‌ها به بیانی تصویری و منسجم دست یابد. پژوهش در تاریخ دورهٔ قاجار و سبک زندگی درونی مردم آن زمان، بررسی ترانه‌ها و شعرهای نمایشی مردمی، استفاده از اصطلاحات و تکیه‌کلام‌های خاص کوچه و بازار، و همچنین بهره‌گیری از افسانه‌ها و داستان‌های کهن، بخشی از این تلاش پیوسته است. علاوه بر این، حاتمی از هنرهای تجسمی، خوشنویسی، نقاشی و نگارگری بهره می‌گیرد تا فیلم‌هایش از نشانه‌های غنی هنر و فرهنگ ایرانی سرشار باشد. در بررسی و تحلیل هر یک از این مؤلفه‌ها می‌توان به نکات ارزشمند و تأمل‌برانگیزی دست یافت که هویت بصری و فرهنگی آثار او را شکل داده‌اند.