کتاب درمان شوپنهاور اثر اروین دی یالوم، ترجمه کیومرث پارسای، انتشارات جامی(مصدق)

رمان «درمان شوپنهاور» اثری روان‌شناسانه و فلسفی از اروین دی. یالوم است که نخستین بار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این کتاب روایتگر زندگی ژولیوس هرتزفلد، روان‌درمانگر برجسته‌ای است که پس از روبه‌رو شدن با واقعیت مرگ خویش در یکی از معاینات پزشکی، ناچار می‌شود نگاهی تازه و عمیق‌تر به گذشته، زندگی و حرفه‌ی خود بیندازد. در جریان این تحول درونی، ژولیوس به یاد یکی از بیماران پیشینش، فیلیپ اسلیت، می‌افتد؛ مردی که سال‌ها پیش به دلیل اعتیاد به روابط جنسی تحت درمان او بود، اما ژولیوس در آن زمان نتوانسته بود تأثیر مثبتی بر او بگذارد. اکنون، پس از گذشت حدود بیست سال، فیلیپ ادعا می‌کند که درمان شده و زندگی‌اش به‌طرزی شگفت‌انگیز دگرگون گشته است. او راز این تغییر بنیادین را در آموزه‌های بدبینانه‌ی فیلسوف آلمانی، آرتور شوپنهاور، می‌داند. رفتار غیرمعمول و دیدگاه‌های فلسفی خاص فیلیپ کنجکاوی ژولیوس را برمی‌انگیزد. به همین دلیل، ژولیوس از او دعوت می‌کند تا در جلسات گروه‌درمانی او شرکت کند. در مقابل، فیلیپ نیز می‌پذیرد تا آموزه‌ها و عقاید شوپنهاور را با ژولیوس و دیگر اعضای گروه در میان بگذارد. از همین‌جا، پیوندی ظریف میان فلسفه‌ی شوپنهاور و روان‌درمانی شکل می‌گیرد؛ پیوندی که در بطن این رمان فلسفی و روان‌شناسانه معنا می‌یابد.